statystyki

Koszty upomnienia nie zawsze wolno umorzyć

autor: Marcin Nagórek21.01.2018, 15:00
Oceniając od strony prawnej powyższe zagadnienie niezbędne jest również odniesienie się do różnych regulacji ordynacji podatkowej.

Oceniając od strony prawnej powyższe zagadnienie niezbędne jest również odniesienie się do różnych regulacji ordynacji podatkowej.źródło: ShutterStock

Mamy w gminie problem z jednym z mieszkańców, który 5 stycznia br. złożył wniosek o umorzenie kosztów upomnienia. Jednak jego wpłata została w grudniu 2017 r. zaliczona w pierwszej kolejności na koszty upomnienia, a potem na zaległy podatek (120 zł) i dlatego niecały dług z podatku został pokryty. Jak mamy postąpić, bo żąda on przeznaczenia całej kwoty 120 zł na podatek. Czy w takiej sytuacji mamy koszty umorzyć?

Nie. Wniosek mieszkańca należy załatwić odmownie. Aby to wyjaśnić, trzeba się odnieść do kilku regulacji prawnych: ustawy o finansach publicznych (dalej: u.f.p.), ordynacji podatkowej (dalej: o.p.) oraz kodeksu postępowania administracyjnego (dalej: k.p.a.). Z art. 64 ust. 1 u.f.p. wynika, że właściwy organ, na wniosek zobowiązanego, może udzielać określonych w art. 55 ulg w spłacie zobowiązań z tytułu należności, o których mowa w art. 60 (niepodatkowe należności budżetowe). Jak zaś podano w art. 67 wspomnianej ustawy, do spraw dotyczących należności, o których mowa w art. 60, nieuregulowanych tą ustawą, stosuje się przepisy k.p.a. i odpowiednio przepisy działu III ordynacji podatkowej.

Biorąc po uwagę określony w pytaniu stan faktyczny, istotne znaczenie dla formalnego sposobu załatwienia sprawy ma art. 61a par. 1 k.p.a. Postanowiono w nim, że gdy żądanie, o którym mowa w art. 61 (chodzi o wszczęcie postępowania administracyjnego), zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z innych uzasadnionych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ administracji publicznej wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania. Na postanowienie, o którym mowa w par. 1, służy zażalenie. Z kolei w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z 27 lipca 2017 r. (sygn. akt II SA/Ke 303/17) m.in. uznano, że: „Przesłanką wydania postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania może być nie tylko brak legitymacji procesowej wnoszącego żądanie (przesłanka podmiotowa), ale również inne uzasadnione przyczyny. Najczęściej będą to względy przedmiotowe, przy czym okoliczność zaistnienia przeszkody przedmiotowej musi być znana już w chwili złożenia wniosku (żądania), a więc w istocie wynikać z treści wniosku, aby można było wydać postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania w danej sprawie”. Z redakcji ww. regulacji i stanowiska sądu wynika więc, że wydanie owego postanowienia może mieć miejsce m.in. wówczas, gdy nie będzie istniał przedmiot wniosku. O takim zaś przypadku można mówić w opisanej sytuacji, dlatego że w dacie złożenia wniosku przez podatnika podatku od nieruchomości należność z tytułu kosztów upomnienia już nie istniała, bo wygasła.


Pozostało 46% tekstu

Prenumerata wydania cyfrowego

Dziennika Gazety Prawnej
9,80 zł
cena za dwa dostępy
na pierwszy miesiąc,
kolejny miesiąc tylko 79 zł
Oferta autoodnawialna
KUPUJĘ

Pojedyncze wydanie cyfrowe

Dziennika Gazety Prawnej
4,92 zł
Płać:
KUPUJĘ
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone. Dalsze rozpowszechnianie artykułu tylko za zgodą wydawcy INFOR Biznes. Kup licencję

Polecane

Reklama

Twój komentarz

Zanim dodasz komentarz - zapoznaj się z zasadami komentowania artykułów.

Widzisz naruszenie regulaminu? Zgłoś je!

Redakcja poleca

Galerie

Wyszukiwarka kancelarii

Szukaj

Polecane