statystyki

Ryzyko pracodawcy niejedno ma imię

autor: Sebastian Kryczka09.06.2016, 10:24; Aktualizacja: 30.06.2016, 13:17
ludzie-praca

Decydując się na zatrudnienie nowej osoby, pracodawca stara się dokonać możliwie najlepszego wyboru.źródło: ShutterStock

Dotyczy ono każdej formy działalności. W przypadku podmiotów zatrudniających ma charakter szczególny – osobowy, socjalny, gospodarczy oraz techniczno-organizacyjny. Potocznie z pojęciem ryzyka utożsamia się działanie czy przedsięwzięcie, z którym wiąże się możliwość wystąpienia niepożądanych skutków. Ustawa z 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy (t.j. Dz.U. z 2014 r. poz. 1502 ze zm.; dalej: k.p.) nie zawiera legalnej definicji tego pojęcia, mimo że do niego się odwołuje.

Ma to miejsce m.in. w art. 117 par. 2 k.p., zgodnie z którym pracownik nie ponosi ryzyka związanego z działalnością pracodawcy, a w szczególności nie odpowiada za szkodę wynikłą w związku z działaniem w granicach dopuszczalnego ryzyka.

Okoliczność, że jest to ryzyko pracodawcy, a nie stron stosunku pracy, wynika z faktu, iż to pracodawca jest organizatorem prowadzonej działalności, a pracownik stanowi słabsze ogniwo relacji pracowniczej. Uwzględniając poglądy wynikające z doktryny prawa pracy oraz orzecznictwa, można uznać, że ryzyko pracodawcy jest pojęciem zbiorczym, w ramach którego można wyróżnić w szczególności ryzyko: osobowe, socjalne, gospodarcze oraz techniczno-organizacyjne.

Osobowe

Decydując się na zatrudnienie nowej osoby, pracodawca stara się dokonać możliwie najlepszego wyboru. Jest to zrozumiałe, ponieważ wiąże się to z potrzebą minimalizowania ryzyka wynikającego z postępowania pracownika w ramach wykonywania umówionej pracy. Ryzykiem osobowym będzie więc potencjalnie możliwa odpowiedzialność pracodawcy za błędy pracownika powodujące np. powstanie szkody w mieniu pracodawcy lub osób trzecich. Warto w tym miejscu przytoczyć postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 12 września 2008 r., sygn. akt VI SA/Wa 1672/08, w którym sąd wskazał, że „zgodnie z zasadą ryzyka pracodawcy (tzw. ryzyko osobowe) to pracodawca obciążony jest skutkami niewłaściwego doboru pracowników i zmuszony jest ponosić straty wynikłe wskutek ich niezaradności i braku należytego przygotowania do pracy”.

Socjalne

Zasadą wynikającą ze stosunku pracy jest świadczenie przez pracownika pod kierownictwem pracodawcy pracy umówionego rodzaju, za którą zatrudniający zobowiązany jest wypłacać wynagrodzenie. Koresponduje to z inną zasadą wynikającą z art. 80 k.p., zgodnie z którą wynagrodzenie przysługuje za pracę wykonaną – za czas jej niewykonywania pracownik zachowuje prawo do wynagrodzenia wówczas, gdy przepisy prawa pracy tak stanowią.

Ryzyko socjalne stanowi wyjątek od powyższych zasad. Można uznać, że pracodawca ponosi je m.in. wtedy, gdy przepisy nakładają na niego obowiązek dotrzymania określonych zobowiązań wynikających ze stosunku pracy, nawet w przypadku braku wywiązywania się pracownika z jego podstawowego obowiązku, jakim jest świadczenie pracy. Ryzyko socjalne odnosi się m.in. do dozwolonych prawem przypadków nieświadczenia pracy, np. usprawiedliwionych absencji spowodowanych chorobą oraz świadczeń, które przysługują w okresie czasowej niezdolności do pracy. W ramach ryzyka socjalnego mieszczą się również obciążenia pracodawcy związane z odprawami – emerytalną, rentową czy pośmiertną.


Pozostało 55% tekstu

Prenumerata wydania cyfrowego

Dziennika Gazety Prawnej
9,80 zł
cena za dwa dostępy
na pierwszy miesiąc,
kolejny miesiąc tylko 79 zł
Oferta autoodnawialna
KUPUJĘ

Pojedyncze wydanie cyfrowe

Dziennika Gazety Prawnej
4,92 zł
Płać:
KUPUJĘ
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone. Dalsze rozpowszechnianie artykułu tylko za zgodą wydawcy INFOR Biznes. Kup licencję

Polecane

Reklama

Twój komentarz

Zanim dodasz komentarz - zapoznaj się z zasadami komentowania artykułów.

Widzisz naruszenie regulaminu? Zgłoś je!

Dowiedz się więcej

Galerie

Polecane