Kwoty odszkodowań zasądzone z tytułu skrócenia okresu wypowiedzenia umowy o pracę podlegają PIT.
Odszkodowania jako przysporzenie pieniężne są przychodem podlegającym opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Te związane z pracą na etacie stanowią przychód ze stosunku pracy, co wynika z definicji zawartej w art. 12 ust. 1 ustawy o PIT (t.j. Dz.U. z 2010 r. nr 51, poz. 307 z późn. zm.). Nie oznacza to jednak, że od takiego przychodu zawsze trzeba zapłacić PIT. Określone ustawowo rodzaje świadczeń są z zwolnione z podatku na podstawie art. 21 ustawy o PIT. Dotyczy to także odszkodowań, które pracownik otrzymał od pracodawcy w związku z faktem pozostawania w stosunku pracy, jak i po jego zakończeniu, jeżeli podstawą ich wypłaty była łącząca strony umowa o pracę.
Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 3 ustawy o PIT zwolnione z opodatkowania są odszkodowania, których wysokość lub zasady ustalania wynikają wprost z odrębnych przepisów, z wyjątkiem m.in. określonych w prawie pracy odpraw i odszkodowań z tytułu skrócenia okresu wypowiedzenia umowy o pracę. Ważne jest zatem, że wyłączenie to nie obejmuje każdego odszkodowania związanego z naruszeniem przepisów o wypowiadaniu umów o pracę, lecz wynikającego ze skrócenia okresu wypowiedzenia na podstawie art. 361 kodeksu pracy (t.j. Dz.U. z 1998 r. nr 21, poz. 94 z późn. zm.). Zgodnie z tym przepisem jeżeli wypowiedzenie następuje z powodu ogłoszenia upadłości lub likwidacji pracodawcy albo z innych przyczyn niedotyczących pracowników, pracodawca może, w celu wcześniejszego rozwiązania umowy o pracę zawartej na czas nieokreślony, skrócić okres trzymiesięcznego wypowiedzenia, najwyżej jednak do 1 miesiąca. Pracownikowi przysługuje odszkodowanie w wysokości wynagrodzenia za pozostałą część okresu wypowiedzenia.