Artykuł dotyczy formularza PIT-11, który wypełnia pracodawca. Pracownik składa zeznanie roczne na druku PIT-37. Więcej na jego temat przeczytasz w tekście „PIT za 2019 r. Ulga dla młodych. Jak wypełnić formularz PIT 37”.  

Od 1 sierpnia 2019 r. zarobki młodych pracowników i zleceniobiorców są zwolnione z podatku dochodowego. Chodzi o przychody osiągnięte do ukończenia przez nich 26. roku życia i poniżej określonego limitu (za pięć miesięcy 2019 r. wynosi 35 636,67 zł). Już od sierpnia więcej „na rękę” dostawali ci, którzy złożyli pracodawcy oświadczenie o prawie do zwolnienia. Młodzi, którzy oświadczenia nie złożyli, zarabiali mniej, ale wkrótce mają otrzymać spory zwrot podatku.

Preferencja bywa określana jako „zerowy PIT dla młodych”, co nie oznacza, że pracodawcy nie muszą rozliczyć jej w składanej corocznie informacji PIT-11. Ministerstwo Finansów opracowało nowy wzór tego formularza, który uwzględnia m.in. nowe zwolnienie z podatku dla osób w wieku do 26 lat. Przy rozliczeniach ze skarbówką za 2019 r. obowiązuje wyłącznie PIT-11 w wersji 25. Wzór wywołał spore zamieszanie, wielość interpretacji utrudniała pracę płatników (są i tacy, którzy wysłali już druk i będą musieli robić korektę). W tej sytuacji Ministerstwo Finansów 15 stycznia zamieściło na swojej stronie instrukcję, jak poprawnie wypełnić formularz. Poniższy tekst bazuje już na tych wskazówkach.

Dużo nowych rubryk w PIT-11

W nowym druku PIT-11 inaczej wyglądają m.in. części E i G.

W części E pojawiły się rubryki na wpisanie przychodu pracownika do 26. roku życia oraz jego dochodu, kosztów uzyskania przychodów i pobranych zaliczkach na podatek. Wiersz nr 2 służy do rozliczenia wynagrodzeń ze stosunku pracy (a także służbowego, spółdzielczego i z pracy nakładczej), zaś wiersz nr 6 do rozliczenia wynagrodzeń z umów zlecenia.
Z kolei w części G pojawił się wiersz „Przychody ze stosunku pracy i stosunków pokrewnych oraz z umów zlecenia, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 148 ustawy”, który dotyczy tej samej preferencji dla młodych.

Jak więc rozliczyć ulgę dla młodych w formularzu? I co z przychodami, które nie korzystają ze zwolnienia, bo np. w ciągu roku podatnik obchodził 26. urodziny? Wyjaśniamy, bazując na instrukcji Ministerstwa Finansów.

Które rubryki na zerowy PIT za 2019?

Przy uldze dla młodych nie ma znaczenia, za jaki okres wynagrodzenie jest wypłacane – liczy się dzień jego otrzymania. Pamiętając o tej zasadzie, zeszłoroczne wynagrodzenia młodego pracownika warto podzielić na trzy grupy:

  1. Wypłacone przed 1 sierpnia oraz po ukończeniu 26 lat (w dniu 26. urodzin ulga jeszcze przysługuje);
  2. Wypłacone po 1 sierpnia pracownikowi do 26. roku życia, od których pracodawca nie pobierał zaliczek na podatek dochodowy;
  3. Wypłacone po 1 sierpnia pracownikowi do 26. roku życia, od których pracodawca mimo to pobierał zaliczki na podatek. Taka sytuacja ma miejsce wtedy, gdy młody podwładny nie złożył oświadczenia o przysługującej mu preferencji lub w trakcie roku wyczerpał limit ulgi 35 636,67 zł.

W PIT-11 roczne świadczenia z każdej grupy trzeba rozpisać w osobnych rubrykach. Nigdy nie należy ich sumować.

I tak przychody otrzymane przez młodego pracownika przed 1 sierpnia 2019 r. lub po jego 26. urodzinach rozlicza w części E. W wierszu 1 trzeba wpisać przychody (a dalej dochody, koszty i zaliczki) z pracy i stosunków pokrewnych, zaś w wierszu 5 przychody z umów zlecenia.

Wynagrodzenia wypłacone młodemu pracownikowi po 1 sierpnia, od których pracodawca nie pobierał zaliczek, należy ująć w części G, wypełniając rubryki 86, 87 i/lub 88. Przypominamy, że maksymalna kwota, jaką w PIT-11 za 2019 r. można podać w rubryce 86, to 35 636,67 zł. Jeśli z obliczeń wychodzi wyższa suma, to prawdopodobnie pracownik przekroczył limit zwolnienia i od nadwyżki musi zapłacić podatek.

Jeśli pracodawca po 1 sierpnia pobierał zaliczkę na podatek z wynagrodzenia młodego pracownika, w części E musi wypełnić wiersz 2 (w przypadku umów o pracę i pokrewnych) i/lub wiersz 6 (w przypadku umów zlecenia). Nie ma tu znaczenie, czy powodem pobrania zaliczek był brak oświadczenia pracownika o przysługującym mu zwolnieniu, czy też przekroczenie przez niego limitu zarobków.

PRZYKŁAD 1. 24-letni pracownik przez cały rok był zatrudniony na umowie o pracę. Nie złożył oświadczenia o przysługującej mu uldze dla młodych, pracodawca przez cały rok pobierał więc z jego pensji zaliczki na podatek. W PIT-11 pracodawca wypełni tylko część E. W wierszu 1 wskaże świadczenia wynagrodzenia wypłacone przed 1 sierpnia, zaś w wierszu 2 wypłacone od 1 sierpnia. Rubrykę G pozostawi pustą.

PRZYKŁAD 2. W czerwcu 2019 r. firma zatrudniła na etat pracownika, który złożył oświadczenie o prawie do ulgi dla młodych, od 1 sierpnia z jego wynagrodzeń pracodawca nie pobierał więc zaliczki na podatek. W październiku przychody pracownika osiągnięte od 1 sierpnia 2019 r. przekroczyły jednak limit 35 636,67 zł, pracodawca od tego miesiąca zaczął więc znów pobierać zaliczki. W PIT-11 powinien oddzielnie ująć wynagrodzenia wypłacane w czerwcu i lipcu (część E, wiersz 1), w sierpniu i we wrześniu (część G, rubryki 86 i 87 ) oraz w okresie październik-grudzień (część E, wiersz 2)

PIT i ulga dla młodych. To też warto pamiętać

  • preferencja nie przysługuje młodym, którzy pracują na umowie o dzieło lub są samozatrudnieni;
  • w 2020 r. młodzi pracownicy nie muszą już składać pracodawcy oświadczeń o tym, że przysługuje im prawo do ulgi;
  • limit 35 636,67 zł obowiązuje tylko w stosunku do 2019 r. W 2020 zwolnione z podatku są przychody młodego pracownika do poziomu 85 528,00 zł;
  • PIT-11 za 2019 r. należy przesłać do urzędu skarbowego wyłącznie elektronicznie do 31 stycznia 2020 r. Pracownikowi ten formularz można dostarczyć do końca lutego, a właściwie do 2 marca, ostatni dzień lutego w tym roku wypada bowiem w sobotę.