Nakład pracy kuratora ustanowionego dla strony, której miejsce pobytu nie jest znane, oraz tej wykonywanej przez pełnomocnika ustanowionego z urzędu, jest bardzo zbliżony. Nie ma więc podstaw do różnicowania wysokości ich wynagrodzeń. Takie wnioski płyną z lektury uzasadnienia wyroku Sądu Okręgowego w Łodzi.
Wyrok Trybunału Konstytucyjnego
Trybunał Konstytucyjny w wyroku z 23 kwietnia br. uznał za niezgodne z ustawą zasadniczą przepisy, które stanowią, że wysokość wynagrodzenia kuratora ustanowionego dla osoby nieznanej z miejsca pobytu nie może przekroczyć 40 proc. stawek minimalnych należnych radcom prawnym (sygn. akt SK 89/22). I właśnie do tego orzeczenia TK odwołał się łódzki sąd, rozstrzygając w II instancji kwestię wysokości wynagrodzenia przyznanego kuratorowi reprezentującemu pozwanego. SO zauważył problem dotyczący zgodności składu TK z konstytucją (w wydaniu wyroku brał udział Jarosław Wyrembak zaliczany do grona tzw. sędziów dublerów). Zastrzegł jednak, że o zgodności prawa z ustawą zasadniczą może również rozstrzygać sąd powszechny w ramach rozproszonej kontroli konstytucyjności przepisów. Powołał się również na wyrok Sądu Najwyższego z 8 stycznia 2009 r. (sygn. akt I CSK 482/08), gdzie wskazano, że: „norma konstytucyjna może stanowić podstawę prawną, jeżeli jest skonkretyzowana w stopniu pozwalającym na samoistne jej zastosowanie”.
Wyrok TK dotyczył wynagrodzenia radcy prawnego, który wykonywał czynności kuratora. W sprawie, która zawisła przed łódzkim SO, obowiązki te pełnił adwokat. Jak jednak zauważył skład orzekający, art. 64 ust. 2 konstytucji, na którym oparł swe rozstrzygnięcie TK, jest tożsamy dla obu samorządów prawniczych. Przepis ten stanowi bowiem, że własność oraz inne prawa majątkowe podlegają równej dla wszystkich ochronie prawnej.
Załóż konto lub zaloguj się
i zyskaj dostęp na 14 dni za darmo.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.