Aleksandra Gliszczyńska-Grabias, adiunkt w Poznańskim Centrum Praw Człowieka Instytutu Nauk Prawnych PAN
Wyrok w sprawie Miklić przeciwko Chorwacji (skarga nr 41023/19) przypomina, że sytuacja przymusowego odosobnienia dotyczy również osób znajdujących się w placówkach medycznych, a ich prawa podczas przymusowego pobytu w nich muszą być przestrzegane.
W czerwcu 2017 r. – na mocy decyzji właściwego sądu badającego zarzuty karne wobec niego – skarżący został umieszczony w szpitalu psychiatrycznym na okres sześciu miesięcy. Decyzja zapadła na podstawie opinii psychiatrów i psychologów oraz uwzględniała to, że skarżący był wówczas nieletni i niepoczytalny. Następnie jego pobyt w szpitalu psychiatrycznym był przedłużany. W tym czasie sam skarżący wystąpił do sądu z wnioskiem o zwolnienie go ze szpitala i zgodę na kontynuowanie leczenia poza nim. Sąd przekazał wniosek skarżącego o zwolnienie do szpitala, który jednak podważył niektóre ze stwierdzeń zawartych w zewnętrznej opinii medycznej przedłożonej przez skarżącego. To uzasadnienie odmowy zwolnienia ze strony szpitala nie zostało dostarczone skarżącemu – przedłożone zostało dopiero na samej rozprawie sądowej, na której odrzucono wniosek o sporządzenie aktualnej opinii medycznej i zdecydowano o dalszym przedłużeniu przymusowego pobytu w szpitalu psychiatryczny. Skarga konstytucyjna skarżącego do Trybunału Konstytucyjnego Chorwacji została uznana za niedopuszczalną.