Sędziowie Trybunału Konstytucyjnego orzekną, czy brak możliwości uzyskania świadczenia pielęgnacyjnego przez inną niż rodzic osobę obciążoną obowiązkiem alimentacyjnym, która sama ma orzeczenie o znacznym stopniu niepełnosprawności, narusza konstytucyjne zasady równości wobec prawa oraz sprawiedliwości społecznej.
Do trybunału trafiła skarga dotycząca zakazu dorabiania do świadczenia pielęgnacyjnego (sygn. akt SK 18/22), a teraz dołączyła do niej kolejna (sygn. akt SK 22/22) – odnosząca się do innej przesłanki, którą trzeba spełnić do jego otrzymywania. Jest ona zawarta w art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy z 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 615). Zgodnie z tym przepisem wsparcie za sprawowanie opieki może przysługiwać innym osobom obciążonym obowiązkiem alimentacyjnym względem niepełnosprawnego członka rodziny (innym niż rodzic, opiekun faktyczny lub rodzic zastępczy spokrewniony z dzieckiem), ale pod warunkiem że nie mają orzeczenia o znacznym stopniu dysfunkcji zdrowotnej.
Skargę do TK złożył mąż, któremu wójt odmówił przyznania świadczenia pielęgnacyjnego za opiekę nad niepełnosprawną żoną właśnie z tego powodu, że mężczyzna ma znaczny stopień niepełnosprawności i otrzymuje rentę z tytułu całkowitej niezdolności do pracy. Wnioskujący odwołał się do samorządowego kolegium odwoławczego, a potem złożył skargi: do wojewódzkiego sądu administracyjnego i wreszcie do Naczelnego Sądu Administracyjnego (NSA), ale obydwie zostały oddalone. Opiekun postanowił jednak dalej walczyć o prawo do pomocy finansowej i zaskarżył wspomniany art. 17 ust. 1 pkt 4 do Trybunału Konstytucyjnego.
Załóż konto lub zaloguj się
i zyskaj dostęp na 14 dni za darmo.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.