Skargę nr 32934/19 – Šaltinytė p. Litwie – na dyskryminacyjne traktowanie ze względu na wiek wniosła samotna matka, która ubiegała się o przyznanie dodatku mieszkaniowego dla osób o niskich dochodach, w zamierzeniu litewskiego ustawodawcy mającego wspomagać młode rodziny w zakupie ich pierwszej nieruchomości. Wsparcie państwa wpisywało się w tym przypadku w program polityki zachęcania młodych osób do posiadania większej liczby dzieci (ze względu na trudną sytuację demograficzną Litwy). Zamiarem rządzących było zapewnienie młodym osobom poczucia bezpieczeństwa i ułatwienie im życiowego startu. Kobiecie odmówiono przyznania dodatku, ponieważ w momencie złożenia wniosku miała ona 37 lat, wsparcie przysługiwało zaś jedynie osobom do 35. roku życia.
Na poziomie krajowym odwołanie skarżącej od zapadłej decyzji rozpatrywały sądy administracyjne, a ostateczną decyzję podjął litewski Naczelny Sąd Administracyjny, który nie dostrzegł dyskryminacji w odmowie przyznania subwencji. Wskazał on, iż ustawodawca ma pełne prawo wskazania i wyboru, komu decyduje się przyznać określone wsparcie. Jednocześnie sąd ten odrzucił wniosek skarżącej o skierowanie sprawy pod osąd litewskiego Trybunału Konstytucyjnego, uznając, że nie ma przesłanek, by domniemywać, że przepisy regulujące kwestie przyznawania dodatków mieszkaniowych młodym rodzinom są sprzeczne z konstytucją. Skarga wniesiona do ETPC obejmowała zatem również zarzut naruszenia prawa do sądu gwarantowanego w art. 6 Konwencji – oprócz zarzutu naruszenia art. 14 (zakaz dyskryminacji) w połączeniu z art. 1 Protokołu Dodatkowego do Konwencji, który z kolei dotyczy ochrony własności.