Przepisy końcowe, jak wskazuje już sama ich nazwa, zajmują ostatnie miejsce w aktach prawa miejscowego. Zgodnie z Zasadami techniki prawodawczej (rozporządzenie prezesa Rady Ministrów z 20 czerwca 2002 r.; Dz.U. z 2016 r. poz. 283; dalej: ZTP) są podzielone na trzy rodzaje:
Obligatoryjne jest umieszczenie w każdym akcie prawa miejscowego przynajmniej ostatniego z nich, tj. przepisu o wejściu w życie. Pozostałe umieszcza się w razie potrzeby, dokładnie w podanej powyżej kolejności. Co ważne, w ramach tych przepisów nie zamieszcza się żadnych innych regulacji. Nieprawidłowe jest też umieszczenie w przepisach końcowych ogólnej regulacji stanowiącej np. że: „W sprawach nieuregulowanych uchwałą zastosowanie znajdują inne przepisy prawa powszechnie obowiązującego, w szczególności ustawy stanowiącej podstawę wydania uchwały”.