Proponowane przepisy nie precyzują, jakiego typu podmiotem leczniczym stanie się dom pomocy społecznej (DPS), oraz zawierają zbyt krótki okres vacatio legis.
Takie uwagi zgłosili Pracodawcy RP do przygotowanego przez Ministerstwo Rodziny i Polityki Społecznej projektu nowelizacji ustawy z 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (tj. Dz.U. z 2021 r. poz. 2268 ze zm.). Stanowi on realizację zgłaszanego od wielu lat postulatu samorządów oraz organizacji pielęgniarskich. Apelowały one o to, aby koszty opieki pielęgniarskiej w tych placówkach były pokrywane z pieniędzy NFZ. Ma to być możliwe dzięki wprowadzeniu przepisów, które zakładają, że DPS będzie mógł wykonywać działalność leczniczą – polegającą na udzielaniu ambulatoryjnych świadczeń zdrowotnych – na zasadach określonych w ustawie z 15 kwietnia 2011 r. (Dz.U. z 2022 r. poz. 633 ze zm.), która reguluje jej prowadzenie.
Jednak zdaniem Pracodawców RP zawarta w projekcie koncepcja budzi olbrzymie kontrowersje, bo zmienia obecną organizację systemu ochrony zdrowia oraz jest obarczona wieloma błędami legislacyjnymi i redakcyjnymi. Organizacja przypomina, że specyfiką funkcjonowania DPS jest zapewnienie mieszkańcom usług bytowych i opiekuńczych, a nie świadczeń opieki zdrowotnej. Tak jak wszyscy pozostali świadczeniobiorcy mają dostęp oraz możliwość korzystania z opieki zdrowotnej, finansowanej przez NFZ, zaczynając od podstawowej opieki zdrowotnej, a kończąc na lecznictwie szpitalnym. Dlatego w opinii Pracodawców RP nie ma podstaw do tworzenia przepisów, które wybranej grupie społecznej zapewnią równolegle drugą ścieżkę do korzystania ze świadczeń opieki zdrowotnej.
Załóż konto lub zaloguj się
i zyskaj dostęp na 14 dni za darmo.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.