Prawo pracy zezwala wprawdzie pracodawcy na zawarcie z emerytem lub rencistą każdego rodzaju umowy, nie wszystkie jednak są dla zakładu opłacalne.

Umowa o dzieło

Z punktu widzenia przedsiębiorcy zatrudniającego emeryta/rencistę, najkorzystniejsza jest samoistna umowa o dzieło, ponieważ nie trzeba od niej odprowadzać  składek na ubezpieczenie społeczne, jak i składki na ubezpieczenie zdrowotne.

Obowiązek ubezpieczeniowy jednak powstaje, jeśli wykonawca dzieła pozostaje jednocześnie z pracodawcą w stosunku pracy lub taki stosunek został zawarty z innym podmiotem, lecz praca jest wykonywana na rzecz własnego pracodawcy. W przypadku emeryta lub rencisty taka forma zatrudnienia jest stosowana wyjątkowo rzadko, jednak jeśli chcesz dowiedzieć się o niej więcej, przeczytaj nasz artykuł>>

Umowa zlecenia

Mniej korzystna w przypadku zatrudniania emeryta/rencisty jest umowa zlecenia - opłaca się ją zawrzeć tylko wtedy, gdy dana osoba jest zatrudniona na podstawie umowy o pracę u innego pracodawcy. Od umowy zlecenia w tym wypadku odprowadza się tylko składkę na ubezpieczenie zdrowotne, a nie trzeba opłacać składek na ubezpieczenia społeczne, nawet jeśli wynagrodzenie z umowy o pracę zostało ustalone poniżej kwoty minimalnego wynagrodzenia.

Jednak już w innych przypadkach, w tym jeśli emeryt/rencista zawrze umowę zlecenia z własnym pracodawcą (z którym ma zawartą umowę o pracę), wszystkie składki trzeba obowiązkowo odprowadzić - tylko ubezpieczenie chorobowe jest dobrowolne.

Zarówno umowa o dzieło, jak i umowa zlecenia jest dla pracodawcy korzystna również dlatego, że nie musi on gwarantować pracownikowi przywilejów zagwarantowanych w Kodeksie pracy, w tym prawa do urlopu. Jednak pracodawca powinien pamiętać, że właśnie Kodeks zakazuje zakazuje zastępowania umów o pracę umowami cywilnoprawnymi - emeryt/rencista nie powinien więc pracować na zleceniu jak na pełnym etacie. Więcej na ten temat przeczytasz tutaj>>

Umowa o pracę

Najmniej korzystne dla płatnika jest zatrudnienie emeryta/rencisty na podstawie umowy o pracę, podlega on bowiem obowiązkowo ubezpieczeniom społecznym i ubezpieczaniu zdrowotnemu.

Pracodawca może zaoszczędzić tylko wtedy, gdy pracownik ukończył odpowiedni wiek, czyli kobieta - 55 lat i mężczyzna - 60 lat. Nie trzeba bowiem za takiego pracownika opłacać składek na Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych.

Ponadto część pracodawców w przypadku zatrudnienie rencisty może otrzymać z PFRON dofinansowanie do wynagrodzenia i składek na ubezpieczenia społeczne. Przeczytaj też artykuł: Firmy dostaną więcej za niepełnosprawnych>>