Sprostowanie spełniające wymogi formalne określone w przepisach prawa prasowego musi być opublikowane, nawet jeżeli zawiera subiektywne i nie do końca prawdziwe lub sprawdzone informacje, chyba że jego treść zawiera oczywiste kłamstwa lub obraża zdrowy rozsądek – orzekł Sąd Najwyższy.
Sprawa dotyczyła sprostowania, którego domagała się spółka komunalna od autora publikacji internetowej na portalu wiadomości lokalnych miasteczka w województwie mazowieckim. Osobą opisującą kulisy działalności firmy komunalnej był jej były prezes, a tematem artykułu – działania podjęte w celu uruchomienia obligacji tej spółki. Wyjaśniał, że zarząd spółki otrzymał ofertę nadzoru inwestorskiego od zewnętrznej firmy, ale finalnie nadzorem tym zajęli się później nowi pracownicy spółki z ramienia nowego zarządu. W artykule były prezes wyjaśniał, że nie wydawał w tym celu żadnych pieniędzy, nie podpisał też kontraktu, a pracownicy jedynie uczestniczyli w rozmowach z przedstawicielami firmy inwestycyjnej, ale nie przyjęli żadnych wiążących ofert. Twierdził, że wszystkie zarzuty o niegospodarność były bezpodstawnie kierowane przeciwko niemu przez nowy zarząd.
W późniejszym procesie okazało się, że wszystkie opisane przez byłego prezesa zdarzenia były prawdziwe. Mimo to nowy zarząd spółki komunalnej zażądał opublikowania sprostowania. W jego treści aktualny wiceprezes zarządu pisał, że informacje zawarte w artykule są nieprawdziwe, gdyż: „z dokumentacji spółki jednoznacznie wynika, że uzyskał on ofertę na 1,4 mln zł, obejmującą zewnętrzny, bankowy nadzór inwestorski, który – zgodnie z warunkami emisji – może być i decyzją obecnego zarządu będzie wykonywany przez osoby zatrudnione w spółce za kwotę wielokrotnie niższą”.
Załóż konto lub zaloguj się
i zyskaj dostęp na 14 dni za darmo.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.