Nie jestem już w stanie sobie przypomnieć, ile razy czytałem alarmujące/ /triumfalne tytuły w stylu „Banki znajdą się na skraju” lub „Kredytobiorcy odetchną z ulgą” (frankowi oczywiście). Ani policzyć opinii przygotowanych po obu stronach barykady.
Często przez prawników, niestety czasami występujących w roli strony (i nie mówię o tych, którzy stają w sądach jako pełnomocnicy). To zresztą przerażające, że pod analizami zagadnień prawnych w związku z frankową batalią trzeba już umieszczać dopisek: autor ma (nie ma) kredyt(-u) we frankach szwajcarskich”.
Sądy też mają kłopoty z liczeniem. Owszem, dostrzegają, jak wielkich kwot sprawa dotyczy (80 mld zł hipotecznych kredytów walutowych w portfelach banków). Na jednej szali ma być stabilność systemu bankowego w Polsce, na drugiej finanse nawet 20 tys. jego klientów, którzy złożyli pozwy. Nie tylko zresztą ich, bo od tego, która linia orzecznicza wygra, zależy cena także innych usług instytucji finansowych. I z tą (pozaprawną) odpowiedzialnością sądy radzą sobie, jak umieją, czyli różnie. Na tyle, że przy w zasadzie identycznym stanie faktycznym rozstrzygnięcia są przeciwne (w zależności od tego, czy do sądu przemawia koncepcja salda czy dwóch kondykcji, czy dostrzegają aspekt „kary” za niedopuszczalną klauzulę, czy raczej mają poczucie, że za korzystanie z czyjejś własności się płaci).
Załóż konto lub zaloguj się
i zyskaj dostęp na 14 dni za darmo.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.