Każda spółka prawa handlowego (osobowa lub kapitałowa) może zostać przekształcona w spółkę komandytowo-akcyjną. W takim przypadku wspólnicy dotychczasowej spółki staną się wspólnikami S.K.A. Powstaje problem rozdziału zakresu odpowiedzialności dotychczasowych wspólników za zobowiązania przekształconej spółki. Co najmniej jeden z nich musi stać się komplementariuszem S.K.A. i będzie odpowiadać za zobowiązania spółki wobec osób trzecich bez ograniczenia. Pozostali mogą być akcjonariuszami S.K.A., którzy nie odpowiadają za zobowiązania spółki (ich odpowiedzialność de facto ogranicza się do wartości ich wkładów). Komplementariuszem może być spółka kapitałowa (np. spółka z o.o.). I najczęściej tak właśnie jest.

Przedsiębiorcy będący osobami fizycznymi wykonującymi we własnym imieniu działalność gospodarczą nie mogą przekształcić swojej działalności S.K.A. Mogą natomiast założyć taką spółkę (z co najmniej jednym wspólnikiem – np. spółką z o.o., w której sami są jednoosobowym wspólnikiem), a swoje dotychczasowe przedsiębiorstwo wnieść do niej aportem w zamian za akcje (jeśli mają zostać akcjonariuszem).

Oszczędność na składkach

Wspólnicy w S.K.A. (zarówno akcjonariusze, jak i komplementariusze) nie podlegają obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym ani ubezpieczeniu zdrowotnemu. Natomiast te same osoby wcześniej, to znaczy przed przekształceniem we wspomnianą spółkę, podlegały ubezpieczeniom. Tytuły do ubezpieczeń emerytalnego i rentowych wymienia enumeratywnie art. 6 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych. Zgodnie z jego ust. 1 pkt 5 obowiązkowo tym ubezpieczeniom podlegają osoby prowadzące pozarolniczą działalność. Definicja osoby prowadzącej pozarolniczą działalność, jaka obowiązuje w zakresie ubezpieczeń społecznych, zawarta jest w art. 8 ust. 6 ustawy. Za taką osobę uważa się między innymi wspólnika jednoosobowej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością oraz wspólników spółki jawnej, komandytowej lub partnerskiej.

Przepis ten nie wymienia wspólników w S.K.A., co należy rozumieć w ten sposób, że nie podlegają oni obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym. W związku z tym nie podlegają również obowiązkowemu ubezpieczeniu zdrowotnemu. Ustawa o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych odsyła w art. 5 pkt 21 do definicji osoby prowadzącej pozarolniczą działalność z ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych.

Brak obowiązku ubezpieczeniowego daje wspólnikom konkretne korzyści. Mogą oni miesięcznie zaoszczędzić 975,76 zł. Tyle co najmniej miesięcznie płacili do ZUS, jeśli nie korzystali z preferencyjnego ZUS przez pierwsze dwa lata działalności. Jeśli płacili mały ZUS, to ich zysk wynikający z przejścia na spółkę komandytowo-akcyjną jest mniejszy – wynosi 398,11 zł.

Odpowiedzialność za długi

Długi składkowe podmiotu, który przekształci się w S.K.A., przechodzą na nią. Zgodnie z art. 31 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych wymienione w tym artykule przepisy ordynacji podatkowej stosuje się odpowiednio do należności z tytułu składek. Artykuł odsyła między innymi do art. 93a. ordynacji, który mówi, że osobowa spółka handlowa zawiązana (powstała) w wyniku przekształcenia innej spółki niemającej osobowości prawnej lub spółki kapitałowej wstępuje we wszelkie przewidziane w przepisach prawa podatkowego prawa (a więc i w zakresie ZUS) i obowiązki przekształcanej osoby lub spółki.

Przepis ten stosuje się też odpowiednio do spółki niemającej osobowości prawnej, do której osoba fizyczna wniosła na pokrycie udziału wkład w postaci swojego przedsiębiorstwa. A więc jeśli jednoosobowy przedsiębiorca wniesie do spółki komandytowo-akcyjnej aportem swoje przedsiębiorstwo, wstąpi ona w zobowiązania przedsiębiorcy wobec ZUS.

Osobną kwestią pozostaje odpowiedzialność wspólników S.K.A. wobec ZUS. W tym wypadku odpowiadają komplementariusze spółki komandytowo-akcyjnej. Odpowiadają oni solidarnie ze spółką i z pozostałymi komplementariuszami za zaległości składkowe spółki.

Brak obowiązku ubezpieczenia daje wspólnikom wymierne korzyści finansowe