odpowiedź

Dokładna odpowiedź na to pytanie zależy od tego, w którym momencie w 2021 r. otworzył się okres zasiłkowy. Okres pobierania zasiłku chorobowego jest bowiem ograniczony. Zasiłek ten przysługuje przez okres trwania niezdolności do pracy z powodu choroby lub niemożności wykonywania pracy z przyczyn określonych w art. 6 ust. 2 ustawy o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa (dalej: ustawa zasiłkowa), jednak nie dłużej niż przez 182 dni. Jest to podstawowy okres zasiłkowy. Przy czym do 31 grudnia 2021 r. zgodnie z art. 9 ust. 2 ustawy zasiłkowej do okresu zasiłkowego wliczało się okresy poprzedniej niezdolności do pracy spowodowanej tą samą chorobą, jeżeli przerwa pomiędzy ustaniem poprzedniej a powstaniem ponownej niezdolności do pracy nie przekraczała 60 dni. Natomiast od 1 stycznia 2022 r. do okresu zasiłkowego wlicza się okresy poprzednich niezdolności do pracy, jeżeli przerwa między ustaniem poprzedniej a powstaniem ponownej niezdolności do pracy nie przekraczała 60 dni. Innymi słowy, jeśli między kolejnymi okresami niezdolności do pracy wystąpi przerwa wynosząca 60 dni lub mniej, to te okresy sprzed przerwy też są wliczane do jednego okresu zasiłkowego, niezależnie od rodzaju choroby. Zgodnie z przepisami przejściowymi ustawy z 24 czerwca 2021 r. o zmianie ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych oraz niektórych innych ustaw zasiłki oraz świadczenie rehabilitacyjne, do których prawo powstało przed 1 stycznia 2022 r., wypłaca się – za cały okres nieprzerwanej niezdolności do pracy – w wysokości, na zasadach i w trybie określonych w przepisach ustawy o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa w brzmieniu obowiązującym przed 1 stycznia 2022 r.