Wśród uczelni publicznych walka o pozycję lidera jak co roku była niezwykle wyrównana. Dość wspomnieć, że pierwszy w naszym zestawieniu Uniwersytet Warszawski zdobył 96,70 pkt (na 109 możliwych) i tylko o 1,4 pkt wyprzedził drugi w rankingu Uniwersytet Jagielloński, który zdobył 95,30 pkt. Na trzecim miejscu uplasował się Uniwersytet Wrocławski (92,6 pkt), któremu do zwycięzcy zabrakło 4,1 pkt.

W tej kategorii największy awans w porównaniu z poprzednim notowaniem – aż o siedem pozycji – odnotował Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Jednocześnie swój debiut w zestawieniu zaliczył Uniwersytet Zielonogórski.

Pierwsza trójka nie zmieniła się też wśród uczelni niepublicznych. W tym roku swoją przewagę względem konkurentów powiększyła jednak Uczelnia Łazarskiego, która zdobyła 86,3 pkt, czyli o 9,6 pkt więcej niż druga w rankingu Akademia Leona Koźmińskiego (76,7 pkt). Trzecia była Wyższa Szkoła Administracji i Biznesu im. E. Kwiatkowskiego w Gdyni, która zdobyła 69,75 pkt.

Nasze zestawienie pokazuje też, że prywatne szkoły wyższe skutecznie rywalizują z publicznymi. Uczelnia Łazarskiego w łącznym zestawieniu byłaby bowiem piąta.

Wyniki i cały dodatek poświęcony rankingowi jest dostępny w eDGP >>>>

Jak powstał ranking, czyli jak ocenialiśmy uczelnie

METODOLOGIA

W tym roku maksymalnie można było uzyskać 109 pkt w następujących kategoriach: kadra (29 pkt), jakość i warunki kształcenia (44,5 pkt), wymogi stawiane studentom i jakość absolwentów (25,5 pkt) i do 10 pkt za zdawalność na aplikacje prawnicze. W tej ostatniej kategorii szkoły wyższe podzieliliśmy na trzy grupy zgodnie z liczbą absolwentów rocznika 2019 przystępujących do egzaminów na aplikacje:

pierwsza grupa: uczelnie z liczbą absolwentów powyżej 100 osób – zdawalność 100 proc. – 10 pkt;

druga grupa: uczelnie z liczbą absolwentów 20 – 90 osób – zdawalność 100 proc. – 5 pkt;

trzecia grupa: uczelnie z liczbą absolwentów poniżej 14 osób – zdawalność 100 proc. – 2,5 pkt.

Oceniając kadrę, wzięliśmy pod uwagę:

1) liczbę studentów przypadających na pracownika naukowego (maks. 6 pkt),

2) liczbę nowo zatrudnionych pracowników od 2017 r. w stosunku do wszystkich pracowników naukowych (maks. 1,5 pkt),

3) liczbę wyjazdów zagranicznych kadry naukowej w latach 2017–2020 w stosunku do wszystkich pracowników naukowych (maks. 2 pkt),

4) liczbę grantów badawczych otrzymanych przez wydział lub jego pracowników w latach 2017–2020 (maks. 3,5 pkt),

5) liczbę publikacji naukowych (książek) pracowników wydziału w latach 2017–2020 w stosunku do liczby pracowników (w proc., maks. 4 pkt),

6) liczbę publikacji naukowych (artykuły) pracowników wydziału w latach 2017–2020 w stosunku do liczby pracowników (w proc., maks. 2 pkt),

7) liczbę osiągniętych przez pracowników wydziału stopni doktora nauk prawnych i pomocniczych od 2017 r. (maks. 1 pkt),

8) liczbę osiągniętych przez pracowników wydziału stopni doktora habilitowanego od 2017 r. (maks. 3 pkt),

9) liczbę osiągniętych przez pracowników wydziału tytułów profesora od 2017 r. (maks. 4 pkt),

10) udział pracowników w naczelnych organach państwa, samorządach lub korporacjach zawodowych (maks. 2 pkt).

Badając jakość i warunki kształcenia, wzięliśmy pod uwagę:

1) możliwość nadawania stopnia doktora (maks. 5 pkt),

2) możliwość nadawania stopnia doktora habilitowanego (maks. 7 pkt),

3) liczbę książek w bibliotece przypadającą na jednego studenta prawa (maks. 3 pkt),

4) liczbę miejsc w czytelni przypadającą na 100 studentów prawa (maks. 3 pkt),

5) liczbę stanowisk komputerowych z programem LEX lub równorzędnym przypadającą na 100 studentów prawa (maks. 3 pkt),

6) dostęp do systemów informacji prawnej z domu (maks. 1 pkt),

7) liczbę dostępnych lektoratów języka obcego (maks. 1 pkt),

8) funkcjonowanie kliniki prawa (maks. 2 pkt),

9) obowiązkowość kliniki prawa (maks. 1 pkt),

10) funkcjonowanie szkoły prawa obcego (maks. 3 pkt),

11) funkcjonowanie klubu absolwenta (0,5 pkt),

12) funkcjonowanie biura karier (0,5 pkt),

13) liczbę działających stowarzyszeń, samorządów, organizacji studenckich oraz kół naukowych (maks. 2 pkt),

14) wyróżnienia i nagrody zewnętrzne uzyskane przez wydział, jego pracowników i studentów w latach 2017–2020 (maks. 2,5 pkt),

15) liczbę krajowych konferencji organizowanych przez wydział w latach 2017–2020 (maks. 3 pkt),

16) liczbę międzynarodowych konferencji organizowanych przez wydział w latach 2017–2020 (maks. 3,5 pkt),

17) liczbę prowadzonych na wydziale studiów podyplomowych (maks. 2 pkt),

18) liczbę umów podpisanych z wydziałami prawa w Polsce i za granicą (maks. 1,5 pkt).

Badając wymogi i jakość absolwentów, wzięliśmy pod uwagę:

1) liczbę obowiązkowych przedmiotów zakończonych egzaminem (maks. 2,5 pkt),

2) obowiązek zdania egzaminu z języka obcego (maks. 3,5 pkt),

3) liczbę egzaminów z języka obcego, które trzeba zdać (maks. 1 pkt),

4) obowiązkowe praktyki w sądach (maks. 2 pkt),

5) umożliwienie studentom odbycia praktyk w innych instytucjach (maks. 1,5 pkt),

6) monitorowanie losów absolwentów (maks. 0,5 pkt),

7) aktualną ocenę Polskiej Komisji Akredytacyjnej (maks. 3 pkt),

8) aktualną posiadaną kategorię Komitetu Ewaluacji Jednostek Naukowych (maks. 2 pkt),

9) możliwość studiowania prawa w języku angielskim (maks. 1,5 pkt),

10) możliwość odbywania zajęć na kierunku prawo w trybie e-learningu (maks. 1 pkt),

11) liczbę godzin wykładów przewidzianych do przystąpienia do egzaminu z:

– prawa cywilnego (maks. 0,25 pkt),

– prawa karnego (maks. 0,25 pkt),

– prawa handlowego (maks. 0,25 pkt),

– postępowania karnego (maks. 0,25 pkt),

– postępowania cywilnego (maks. 0,25 pkt),

– postępowania administracyjnego (maks. 0,25 pkt),

– prawa Unii Europejskiej (maks. 0,25 pkt),

12) liczbę godzin ćwiczeń przewidzianych do przystąpienia do egzaminu z:

– prawa cywilnego (maks. 0,75 pkt),

– prawa karnego (maks. 0,75 pkt),

– prawa handlowego (maks. 0,75 pkt),

– postępowania karnego (maks. 0,75 pkt),

– postępowania cywilnego (maks. 0,75 pkt),

– postępowania administracyjnego (0,75 pkt),

– prawa Unii Europejskiej (0,75 pkt).