statystyki

Sąsiedzi lotnisk nie wznowią postępowania

05.02.2019, 13:05; Aktualizacja: 05.02.2019, 13:39
Trudno się oprzeć wrażeniu, że trybunał, niewątpliwie kierując się dobrem poszkodowanych, albo nie uwzględnił rozbieżności z orzecznictwem Sądu Najwyższego, albo go nie dostrzegł

Trudno się oprzeć wrażeniu, że trybunał, niewątpliwie kierując się dobrem poszkodowanych, albo nie uwzględnił rozbieżności z orzecznictwem Sądu Najwyższego, albo go nie dostrzegłźródło: ShutterStock

Rozbudzona przez TK nadzieja mieszkańców terenów zlokalizowanych w sąsiedztwie stołecznego Okęcia, poznańskich Krzesin, katowickich Pyrzowic czy krakowskich Balic na uzyskanie odszkodowania za zmniejszenie wartości nieruchomości na skutek położenia w obszarach wokół lotnisk może być płonna.

A rtykuł 129 ust. 4 ustawy z 27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2017 r. poz. 519 ze zm.) utraci moc 15 marca 2019 r., czyli w terminie wskazanym w wyroku TK z 7 marca 2018 r. (sygn. akt K 2/17). W związku z tym pojawia się pytanie, czy i ewentualnie kiedy osoby, których roszczenia zostały oddalone z powodu ich wygaśnięcia na skutek upływu terminu zawitego, mogą ponownie wystąpić o zapłatę.

Problem niekonstytucyjności regulacji prawnych w tym zakresie był sygnalizowany (m.in. „Trybunał Konstytucyjny w obronie własności” i „Dwuletni termin dochodzenia rekompensat w związku z ochroną środowiska – niekonstytucyjny”, DGP z 8 marca 2018 r.). Ożywa on jednak na nowo wobec zbliżającego się terminu wejścia w życie wyroku TK. Sytuacja wprawia w pewną konsternację, tym większą u tych, którzy zapoznają się z uzasadnieniem wyroku Trybunału Konstytucyjnego, w którym uznano, iż art. 129 ust. 4 jest niezgodny z art. 64 ust. 1 w związku z art. 31 ust. 3 konstytucji. Jednocześnie trybunał orzekł, że przepis ten traci moc obowiązującą z upływem 12 miesięcy od dnia ogłoszenia wyroku w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej (odroczył utratę mocy tego przepisu). Nie jest naszą intencją polemizować z samym rozstrzygnięciem, natomiast ostatnie dwa akapity jego uzasadnienia, a za nimi powstające na jego kanwie poglądy, mogą naszym zdaniem wprowadzać w błąd rzesze osób, które pod rządami tego przepisu wytoczyły – oddalone z uwagi na upływ wskazanego w nim terminu zawitego – powództwa o zapłatę. TK wskazał bowiem, że takie osoby będą mogły wystąpić ze skargą o wznowienie przegranych postępowań po upływie wspomnianego roku od ogłoszenia wyroku w Dzienniku Ustaw. Pogląd ten nie został przez trybunał rozwinięty i brak jest argumentacji, do której można by się odnieść. Domniemywać można, że TK kierował się poglądem prawnym wyrażanym m.in. w wyrokach TK z 16 lutego 2010 r. (sygn. akt P 16/09) i z 14 lutego 2012 r. (sygn. akt P 17/10), w których przyjął, że gdy ustawodawca zmieni niekonstytucyjne prawo przed upływem terminu odroczenia, to zmiana ta ma swoje źródło w derogacji dokonanej przez ustawodawcę, a nie przez trybunał i wtedy nie znajduje zastosowania podstawa do wznowienia postępowania z art. 190 ust. 4 konstytucji. Poglądowi temu towarzyszy założenie, że racjonalny ustawodawca powinien przed upływem odroczenia terminu wejścia wyroku dokonać odpowiednich zmian, tak by uniknąć skutków wznowienia postępowań. Z poglądem tym jednak trudno się zgodzić.


Pozostało jeszcze 71% treści

Czytaj wszystkie artykuły na gazetaprawna.pl oraz w e-wydaniu DGP
Zapłać 97,90 zł Kup abonamentna miesiąc
Mam kod promocyjny
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone. Dalsze rozpowszechnianie artykułu tylko za zgodą wydawcy INFOR Biznes. Kup licencję

Reklama

Komentarze (1)

Twój komentarz

Zanim dodasz komentarz - zapoznaj się z zasadami komentowania artykułów.

Widzisz naruszenie regulaminu? Zgłoś je!

Dowiedz się więcej

Galerie