Dzięki zmianom w stosunkach pomiędzy przedsiębiorcą a konsumentem następuje powrót do przepisów o rękojmi. Do tej pory taki instrument dotyczył tylko stosunków B2B (pomiędzy firmami) oraz pomiędzy osobami fizycznymi. Uchylona zostaje zatem ustawa o szczególnych warunkach sprzedaży konsumenckiej z 27 lipca 2002 roku, której miejsce zastąpił Kodeks cywilny.

Główne zmiany w rękojmi pomiędzy klientem a konsumentem wraz z nowymi przepisami dotyczą terminów. Do tej pory klient miał 2 miesiące na stwierdzenie niezgodności towaru z umową. Po 25 grudnia taki termin przestanie istnieć w przypadku rękojmi. Identycznie sytuacja wygląda w przypadku towarów żywnościowych.

Ponadto przed 25 grudnia konsument posiadał 6 miesięcy na domniemanie, że niezgodność tkwiła w rzeczy, wraz z nowelizacją będzie to rok. Usunięto również niejasny przepis dotyczący wyłączenia odpowiedzialności sprzedawcy, gdy konsument wiedział lub oceniając rozsądnie powinien był wiedzieć w chwili zawarcia umowy o niezgodności z umową. Pozostanie tylko zapis o wyłączeniu odpowiedzialności, kiedy konsument wiedział o wadzie w chwili zawarcia umowy o wadzie.

Zmienia się także sekwencyjność uprawnień. Do 25 grudnia konsument miał prawo do co do zasady wpierw do naprawy lub wymiany, w drugiej kolejności do obniżenia ceny albo odstąpienia od umowy. Po zmianach nastąpi równorzędność uprawnień - każde z żądań można zgłosić od razu.

Co ważne, przed nowelizacją odstąpienie od umowy znajdowało się w drugiej sekwencji, jednakże konsument mógł odstąpić od umowy od razu, gdy naprawa lub wymiana narażała kupującego na znaczne niedogodności. Wkrótce będzie można od razu odstąpić od umowy. Ale jeśli sprzedawca niezwłocznie usunie wadę lub wymieni towar, zablokuje klientom odstąpienie od umowy.

Dzięki zmianom przed konsumentem odpowiednio sprzedawca, a nie np. dystrybutor towaru. Jego odpowiedzialność działa na zasadzie ryzyka, bez względu na wiedzę o wadzie produktu. Odpowiedzialność sprzedawcy na podstawie rękojmi może wynikać z wady fizycznej lub prawnej

Wada fizyczna czyli :

1. Towar nie ma właściwości, o które produkt tego rodzaju powinien mieć ze względu na cel w umowie oznaczony albo wynikający z okoliczności lub przeznaczenia
2. Towar nie ma właściwości, o których istnieniu sprzedawca zapewnił przy zawarciu umowy, w tym przedstawiając próbkę lub wzór
3. Towar nie nadaje się do celu, o którym konsument poinformował przy zawarciu umowy, a sprzedawca nie zgłosił zastrzeżenia co do takiego jej przeznaczenia
4. Towar został konsumentowi wydany w stanie niezupełnym
5. Nieprawidłowy montaż (przez sprzedawcę lub przez konsumenta, ale według instrukcji)
6. Niezgodność z publicznymi zapewnieniami producenta lub jego przedstawiciela

Wada prawna:

1. Towar stanowi własność osoby trzeciej
2. Towar obciążony jest prawem osoby trzeciej
3. Występują ograniczenia w korzystaniu z towaru lub rozporządzaniu nim, które wynikają z decyzji lub orzeczenia właściwego organu

Na koniec warto wspomnieć, że do tej pory w przepisach był brak jednoznacznego wskazania ilości napraw lub wymian, uzasadniających odstąpienie od umowy. Po zmianach będzie tylko jednokrotna możliwość usunięcia lub wymiany. Druga reklamacja będzie musiała oznaczać obniżenie ceny lub odstąpienie od umowy.