Pamiętają Państwo stary dowcip o skinach, którzy uratowali staruszkę? Mianowicie tym, że przestali ją kopać? Kiedy zobaczyłem przygotowany przez resort rolnictwa projekt ustawy o szczególnych rozwiązaniach mających na celu poprawę nadzoru nad zdrowiem i ochroną zwierząt, poczułem się trochę jak ta staruszka.
Najpierw się ucieszyłem, że do tekstu nie weszły zapowiadane rozwiązania mające zupełnie wyeliminować możliwość interwencyjnego odbioru zwierząt od właścicieli przez przedstawicieli organizacji społecznych. No więc, uff, nadal będą mogli to robić w sytuacji zagrożenia życia lub zdrowia zwierzęcia. I nie chodzi o „pieski i kotki”, w każdym razie nie tylko. Także o zwierzęta gospodarskie. A to na wsiach organizacje najczęściej rozbijają się o ścianę oporu lokalnych urzędników przed odbiorem zwykłym, w którym najpierw zapada decyzja administracyjna, a dopiero potem czasowe odebranie zwierzęcia.
Początkowe „uff” zmieniło się szybko w „auć”. „(…) kosztami transportu, utrzymania i koniecznego leczenia zwierzęcia obciąża się (…) jego dotychczasowego właściciela lub opiekuna, jeżeli zostali skazani prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwo określone w art. 35 ust. 1a lub 2” – stanowi projekt. Wiedzą państwo, ile w Polsce trwa proces karny? Oraz że na I instancji się najczęściej nie skończy? Ktoś będzie musiał utrzymywać i leczyć odebrane oprawcom zwierzęta – a nie są one w dobrym stanie i właśnie dlatego zostały odebrane – aż sąd wyda wyrok skazujący. W praktyce: albo organizacja, która interweniowała, albo gmina. Skąd mają wziąć na to pieniądze? Nie wiadomo. Podobnie jak tego, ilu skazanych – osób fizycznych – zwróci potem taki „kredyt”. A jak organizacji/gminy nie stać? Co mają zrobić? No pewnie zaprzestać takiej działalności… Tak więc skini nie tyle przestali kopać staruszkę, ile zdjęli glany.
Załóż konto lub zaloguj się
i zyskaj dostęp na 14 dni za darmo.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.