Zarzut wystąpienia bezwzględnej przyczyny odwoławczej z powodu nienależytej obsady sądu został postawiony przez pełnomocnika osoby oskarżonej o zabójstwo. W apelacji od wyroku sądu I instancji wskazywał on, że w terminie publikacji wyroku doszło do zmiany składu orzekającego. Ta polegała na zastąpieniu ławnika podstawowego – dodatkowym. Zgodnie bowiem z art. 171 par. 1 prawa o ustroju sądów powszechnych (t.j. Dz.U. z 2020 r. poz. 2072 ze zm.) prezes sądu może zarządzić przydzielenie takiej osoby, jeżeli istnieje prawdopodobieństwo, że sprawa będzie długo trwać. Paragraf 2 tego przepisu stanowi natomiast, że ławnik dodatkowy bierze udział w naradzie i głosowaniu, jeżeli jeden z ławników nie może uczestniczyć w składzie sądu. Tyle że zdaniem apelującego w tym konkretnym przypadku nie wystąpiła okoliczność, która uzasadniałaby sięgnięcie po tę regulację.
Innego zdania był sąd apelacyjny. Jak zauważył, o zwolnienie ze sprawy wnioskował sam ławnik. Stało się to między ostatnią rozprawą i terminem ogłoszenia wyroku, a powodem były względy rodzinne (przy czym nie sprecyzowano, na czym polegały). W efekcie doszło do zmiany w składzie sądzącym i w miejsce ławnika podstawowego wstąpił dotychczasowy ławnik dodatkowy, który brał wcześniej udział we wszystkich rozprawach prowadzonych przed sądem I instancji. SA zauważył, że przepisy odnoszące się do niemożności uczestnictwa ławnika ze składu podstawowego w składzie, który ostatecznie wydał wyrok, nie ustanawiają żadnych dodatkowych warunków, a doktryna wskazuje, że przyczynami uzasadniającymi taką zmianę mogą być np. śmierć, choroba ławnika, wygaśnięcie mandatu, czy także po prostu ustąpienie przez ławnika z jakichś ważnych powodów.