Do końca 2018 r. – zgodnie z art. 10 ust. 4 ustawy o komornikach sądowych i egzekucji (t.j. Dz.U. z 2018 r. poz. 1309 ze zm.; dalej: u.k.s.e.) – osoba z tytułem doktora nauk prawnych mogła zostać powołana na stanowisko komornika sądowego bez konieczności odbycia aplikacji, złożenia egzaminu komorniczego oraz dwuletniej asesury. Po wejściu w życie ustawy o komornikach sądowych (t.j. Dz.U. z 2021 r. poz. 850 ze zm.; dalej: u.k.s.) sama obrona doktoratu to jednak za mało. Artykuł 11 ust. 2 pkt 2 u.k.s. daje możliwość powołania na stanowisko komornika osoby, która po uzyskaniu stopnia doktora nauk prawnych przez co najmniej cztery lata (w okresie nie dłuższym niż sześć lat przed złożeniem wniosku o powołanie na stanowisko komornika) była zatrudniona na podstawie umowy o pracę na stanowiskach związanych ze stosowaniem lub tworzeniem prawa.
Tyle że tak jak nie ma znaczenia, w jakiej dziedzinie prawa specjalizuje się posiadacz doktoratu, tak nie jest też ważne, w jakiej gałęzi prawa będzie miał doświadczenie. Dlaczego zatem ustawodawca nie określił, że powinno być to doświadczenie kierunkowe?