Wprowadzenie takiej zmiany przewiduje prezydencki projekt nowelizujący kodeks cywilny. Ma ona pomóc w rozstrzygnięciu rozbieżności orzeczniczych, które pojawiły się w ostatnich latach – i to zarówno na poziomie sądów powszechnych, jak i Sądu Najwyższego.
Obecnie w kodeksie cywilnym wprost umożliwia się sądowi przyznanie najbliższym członkom rodziny zmarłego (wskutek czynu niedozwolonego) odpowiedniej sumy tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę. Przepisy nie precyzują szczegółowo kwot, które można w takich przypadkach zasądzać, ze względu na specyficzny charakter każdej ze spraw. W praktyce problemy związane z przyznawaniem członkom rodziny zadośćuczynień zaczynają się w momencie, gdy dana osoba doznaje ciężkiego i trwałego uszkodzenia ciała lub rozstroju zdrowia. Dlatego w prezydenckim projekcie zaproponowano, by podstawa normatywna do tego typu rozstrzygnięć została wyrażona wprost w dodanym art. 4462. Jak wskazano w uzasadnieniu, przepisy miałyby zastosowanie jedynie do przypadków najcięższych, takich jak zerwanie więzi rodzinnych w wyniku śpiączki pourazowej, stanu wegetatywnego, stanów związanych z uszkodzeniem mózgu. Autorzy projektu podkreślają, że nie chcą stwarzać zamkniętego katalogu przesłanek, ponieważ ocena musi być indywidualna. Wypłata zadośćuczynienia w takiej sytuacji powinna być jednak możliwa, ponieważ członkowie rodziny cierpią często nie mniej niż w momencie, gdy ich bliski umiera.