Taką kwotę zawiera przyjęty przez rząd projekt nowelizacji ustawy z 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 504 ze zm.), który dotyczy zasad ich waloryzacji w przyszłym roku. Co do zasady bowiem świadczenie uzupełniające przysługuje, gdy otrzymywane przez osobę niesamodzielną świadczenia pieniężne finansowane ze środków publicznych – zaliczają się do nich głównie emerytury i renty – nie przekraczają kryterium, obecnie wynoszącego 1896,13 zł. Jednocześnie, zgodnie z przepisami ustawy z 31 lipca 2019 r. o świadczeniu uzupełniającym dla osób niezdolnych do samodzielnej egzystencji (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 1006 ze zm.), kwota progu, od spełnienia którego jest uzależnione prawo do tego wsparcia, ulega zmianie w terminach i na zasadach wskazanych we wspomnianej wyżej ustawie. Dlatego ze względu na to, że w przyszłym roku wskaźnik waloryzacji ma wynieść 13,8 proc., o tyle też zostanie podniesiony próg warunkujący otrzymywanie 500 zł przez osoby niepełnosprawne. W efekcie będzie on wynosił 2157,80 zł.
Uzależnienie limitu dochodów od waloryzacji emerytur i rent służy temu, aby osoby niesamodzielne, otrzymujące najniższe emerytury i renty, mogły uzyskiwać świadczenie uzupełniające w pełnej wysokości 500 zł. Przepisy zakładają bowiem, że do kryterium wlicza się też świadczenie uzupełniające. W praktyce oznacza to, że przy progu, który teraz wynosi 1896,13 zł, wsparcie w kwocie 500 zł należy się osobom, których emerytura lub renta nie przekracza 1396,13 zł. Jeśli jest wyższa, świadczenie uzupełniające jest wypłacane przez ZUS w obniżonej wysokości stanowiącej różnicę między progiem 1896,13 zł, a kwotą emerytury lub renty (a jeśli przekracza ona 1896,13 zł wsparcie w ogóle nie przysługuje). Gdy od 1 marca 2023 r. limit zostanie podniesiony do 2157,80 zł, aby osoba niepełnosprawna była uprawniona do całego świadczenia uzupełniającego, jej emerytura lub renta nie powinna być wyższa niż 1657,80 zł. ©℗