statystyki

Sanepid nakazuje odosobnienie, ale nie wydaje decyzji. To kłopot dla obu stron stosunku pracy

autor: Wiktoria Cieślikowska, Agata Kałwińska17.09.2020, 06:01; Aktualizacja: 17.09.2020, 09:12
Przepisy nie mówią, w jaki sposób firma ma kwalifikować taką sytuację. Najprostszym rozwiązaniem jest wówczas polecenie pracy zdalnej lub skierowanie na zaległy urlop, lecz nie zawsze jest to możliwe

Przepisy nie mówią, w jaki sposób firma ma kwalifikować taką sytuację. Najprostszym rozwiązaniem jest wówczas polecenie pracy zdalnej lub skierowanie na zaległy urlop, lecz nie zawsze jest to możliweźródło: ShutterStock

Przepisy nie mówią, w jaki sposób firma ma kwalifikować taką sytuację. Najprostszym rozwiązaniem jest wówczas polecenie pracy zdalnej lub skierowanie na zaległy urlop, lecz nie zawsze jest to możliwe

Zdarza się, że np. podczas spotkania u kontrahenta pracownik ma styczność z osobą, u której kilka dni później diagnozowany jest COVID-19. Zgodnie z rządowymi zaleceniami taka osoba powinna skontaktować się w pierwszej kolejności z sanepidem (podobnie jak każda inna, która podejrzewa, że może być chora lub wie, że miała kontakt z osobą zakażoną lub potencjalnie zakażoną koronawirusem). Nasz pracownik dzwoni więc do sanepidu i dowiaduje się, że powinien się poddać dobrowolnej samoizolacji na okres 14 dni. W ostatnim czasie takie zalecenia ze strony Państwowej Inspekcji Sanitarnej nie należą do rzadkości. Są one jednak bardzo problematyczne dla pracodawców, bo sanepid nie wydaje decyzji o kwarantannie, a obowiązek odosobnienia nie wynika z mocy prawa. [ramka]

Różne podstawy prawne

Wątpliwości co do charakteru nieobecności pracownika w pracy nie ma wówczas, gdy mamy do czynienia z chorobą (potwierdzoną zaświadczeniem lekarskim) albo kwarantanną lub izolacją wynikającymi z przepisów prawa. Zgodnie bowiem z kodeksem pracy (dalej: k.p.) w czasie niezdolności do pracy z powodu choroby pracownik nabywa prawo do zasiłku chorobowego lub wynagrodzenia chorobowego. Konieczność wypłaty wynagrodzenia za ten czas stanowi przejaw ponoszenia przez pracodawcę ryzyka socjalnego (czyli skutków nieprzewidzianych zdarzeń leżących po stronie pracownika, które nie są przez niego zawinione, a uniemożliwiają mu świadczenie pracy). W art. 92 k.p. przewidziano, że te same uprawnienia przysługują pracownikowi, który nie może świadczyć pracy z uwagi na decyzję odpowiedniego podmiotu o jego odosobnieniu wydaną na podstawie ustawy z 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 1239, ost.zm. Dz.U. z 2020 r. poz. 1493; dalej: ustawa o chorobach zakaźnych).


Pozostało 90% tekstu

Prenumerata wydania cyfrowego

Dziennika Gazety Prawnej
7,90 zł
cena za dwa dostępy
na pierwszy miesiąc,
kolejny miesiąc tylko 79 zł
Oferta autoodnawialna
KUPUJĘ

Pojedyncze wydanie cyfrowe

Dziennika Gazety Prawnej
4,92 zł
Płać:
KUPUJĘ
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone. Dalsze rozpowszechnianie artykułu tylko za zgodą wydawcy INFOR Biznes. Kup licencję

Polecane

Reklama

Twój komentarz

Zanim dodasz komentarz - zapoznaj się z zasadami komentowania artykułów.

Widzisz naruszenie regulaminu? Zgłoś je!

Dowiedz się więcej

Galerie

Polecane