statystyki

Jak uzupełnić wynagrodzenie w razie nieobecności usprawiedliwionej i nieusprawiedliwionej

autor: Izabela Nowacka Ekspert Od Wynagrodzeń27.02.2019, 13:56; Aktualizacja: 28.02.2019, 11:14
Jeśli pracownik za część miesiąca nie uzyskał wynagrodzenia, bo nie usprawiedliwił swojej nieobecności w pracy, podstawa wymiaru zasiłku nie będzie uzupełniana. Do obliczenia jej wysokości pod uwagę będzie wzięte jedynie faktycznie uzyskane wynagrodzenie.

Jeśli pracownik za część miesiąca nie uzyskał wynagrodzenia, bo nie usprawiedliwił swojej nieobecności w pracy, podstawa wymiaru zasiłku nie będzie uzupełniana. Do obliczenia jej wysokości pod uwagę będzie wzięte jedynie faktycznie uzyskane wynagrodzenie.źródło: ShutterStock

Pracownik zatrudniony w naszej firmie od 6 sierpnia 2018 r. zachorował w lutym 2019 r. (pięć dni). Zaś w październiku 2018 r. chorował przez trzy dni i w tym samym miesiącu był też nieobecny w pracy przez jeden dzień, przy czym nie usprawiedliwił tej absencji. W związku z tym otrzymał wynagrodzenie chorobowe za dni zwolnienia lekarskiego oraz wynagrodzenie za przepracowaną część miesiąca odpowiednio pomniejszone o te obie nieobecności. Pracownik jest wynagradzany stawką miesięczną 2890 zł i otrzymuje miesięczną premię regulaminową w wysokości od 5 do 20 proc. wynagrodzenia zasadniczego za czas pracy. Premia za październik wyniosła 8 proc. wynagrodzenia za pracę. Jak obliczyć podstawę wymiaru wynagrodzenia chorobowego za luty br., a w szczególności jak uzupełnić wynagrodzenie za październik 2018 r., które wchodzi do podstawy?

Zasady ustalania podstawy wymiaru pracowniczego wynagrodzenia chorobowego i zasiłku chorobowego są wspólne. Podstawę tę stanowi przeciętne miesięczne wynagrodzenie wypłacone za okres 12 miesięcy kalendarzowych poprzedzających miesiąc, w którym powstała niezdolność do pracy. Jako wynagrodzenie należy tu rozumieć podlegający oskładkowaniu przychód pracownika, po odliczeniu części składek społecznych potrącanych z dochodu pracownika, tj. kwoty odpowiadającej 13,71 proc. podstawy ich wymiaru. Jeżeli niezdolność do pracy powstała przed upływem 12-miesięcznego okresu, podstawę wymiaru zasiłku chorobowego stanowi przeciętne miesięczne wynagrodzenie za pełne miesiące kalendarzowe ubezpieczenia.

W opisywanej sytuacji pracownik w okresie swojego zatrudnienia chorował dwukrotnie, w październiku 2018 r. i w lutym 2019 r. Dla wynagrodzenia chorobowego za październik należało przyjąć podstawę równą wynagrodzeniu za wrzesień 2018 r., bo sierpień był pierwszym niepełnym miesiącem pracy. Wynagrodzenie za ten miesiąc nie podlegało wliczeniu. Druga niezdolność do pracy wystąpiła w lutym 2019 r. Ze względu na to, że między okresami pobierania obu wynagrodzeń chorobowych minęły trzy pełne kalendarzowe miesiące, podstawę wymiaru płacy chorobowej za luty 2019 r. należy ustalić na nowo z okresu wrzesień 2018 – styczeń 2019 r. Gdyby pracownik zachorował np. w styczniu br., podstawa chorobowego musiałaby pozostać na poziomie ustalonym dla poprzedniej niezdolności. Zadziałałby tu art. 43 ustawy zasiłkowej, zgodnie z którym podstawy wymiaru zasiłku nie ustala się na nowo, jeżeli między okresami pobierania zasiłków zarówno tego samego rodzaju, jak i innego rodzaju nie było przerwy albo przerwa była krótsza niż trzy miesiące kalendarzowe.

Ważny rodzaj


Pozostało jeszcze 78% treści

Czytaj wszystkie artykuły na gazetaprawna.pl oraz w e-wydaniu DGP
Zapłać 97,90 zł Kup abonamentna miesiąc
Mam kod promocyjny
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone. Dalsze rozpowszechnianie artykułu tylko za zgodą wydawcy INFOR Biznes. Kup licencję

Polecane

Reklama

Twój komentarz

Zanim dodasz komentarz - zapoznaj się z zasadami komentowania artykułów.

Widzisz naruszenie regulaminu? Zgłoś je!

Dowiedz się więcej

Galerie

Polecane