statystyki

Niejednolite roszczenie informacyjne OZZ

autor: Małgorzata Ciepłuch31.10.2016, 08:25; Aktualizacja: 31.10.2016, 11:32
zabytek, obraz, muzeum

Przyznanie OZZ większych uprawnień niż autorowi i jego następcom prawnym stałoby w sprzeczności z zasadą pierwszeństwa prawa wspólnotowegoźródło: ShutterStock

W 2015 r. domy aukcyjne oraz galerie sztuki zaczęły otrzymywać od Związku Polskich Artystów Plastyków wezwania do udzielenia na podstawie art. 105 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych z 4 lutego 1994 r. (Dz.U. z 1994 r. nr 24 poz. 83 ) informacji o dokonanych odsprzedażach dzieł plastycznych w ostatnich dziesięciu latach.

Jest to pokłosie implementacji dyrektywy nr 2001/84/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie prawa autora do wynagrodzenia z tytułu odsprzedaży oryginalnego egzemplarza dzieła sztuki. W art. 9 przyznała ona autorom oraz ich spadkobiercom prawo do żądania od sprzedawców, kupujących, pośredników czy osób zawodowo działających na rynku dzieł sztuki przekazywania informacji, które mogą być niezbędne w celu zabezpieczenia wypłat honorariów autorskich z tytułu odsprzedaży.

Jest to rozwiązanie niezwykle korzystne, gdyż droit de suite (tak powszechnie określa się prawo twórcy do otrzymywania procentowego wynagrodzenia od ceny jego dzieła odsprzedawanego kolejnemu właścicielowi) do czasu wprowadzenia dyrektywy było w większości państw europejskich instytucją martwą. Niemożność uzyskania informacji o kwocie, za jaką dzieło sztuki zostało odsprzedane, uniemożliwiała autorowi dochodzenie należnego mu wynagrodzenia.

Regulacja unijna znalazła swój wyraz w art. 19 3 ust. 3 prawa autorskiego (dalej: PrAut). Artykuł ten został wprowadzony do ustawy nowelą z 6 maja 2006 r (Dz.U. z 2006 r. nr 66 poz. 474). Zgodnie z jego treścią twórca utworu plastycznego, określonego w art. 19 ust. 1 i art. 19 1 PrAut, oraz jego spadkobiercy mogą żądać „udzielenia informacji oraz udostępnienia dokumentów niezbędnych do określenia należnego wynagrodzenia z tytułu odsprzedaży oryginalnego egzemplarza lub rękopisu utworu przez okres trzech lat”. Do powyższych informacji należeć będą z pewnością: data sprzedaży, uzyskana przez sprzedawcę kwota, dokumenty księgowe związane z przeprowadzeniem transakcji. Artykuł 105 ust. 2 PrAut przyznaje natomiast roszczenie informacyjne jeszcze jednemu podmiotowi – organizacji zbiorowego zarządzania, która może domagać się danych oraz udostępnienia dokumentów niezbędnych do określenia wysokości dochodzonych przez nią wynagrodzeń i opłat. Wątpliwość budzi jednak kwestia przedawnienia roszczenia OZZ. Roszczenie z art. 19 3 ust. 3 PrAut jest obwarowane trzyletnim terminem przedawnienia, zaś roszczenie informacyjne organizacji zbiorowego zarządzania, wynikające z art. 105 ust. 2 PrAut, terminem dziesięcioletnim. Pytania, jakie się więc nasuwa, to czy przypadkiem organizacje zbiorowego zarządzania nie posiadają szerszych uprawnień od samych autorów? Czy też może również OZZ dotyczy termin trzyletni?


Pozostało jeszcze 57% treści

Czytaj wszystkie artykuły na gazetaprawna.pl oraz w e-wydaniu DGP
Zapłać 97,90 zł Kup abonamentna miesiąc
Mam kod promocyjny
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone. Dalsze rozpowszechnianie artykułu tylko za zgodą wydawcy INFOR Biznes. Kup licencję

Polecane

Reklama

Twój komentarz

Zanim dodasz komentarz - zapoznaj się z zasadami komentowania artykułów.

Widzisz naruszenie regulaminu? Zgłoś je!

Redakcja poleca

Galerie

Wyszukiwarka kancelarii

Szukaj

Polecane