Znak ten zarejestrowano jako unijny w 2014 r. Jednak w dwa lata później na wniosek belgijskiej firmy Shoe Branding Europe BVBA znak został unieważniony jako pozbawiony charakteru odróżniającego. Adidas złożył zażalenie do decyzji EUIPO. Nie kwestionował pierwotnego braku charakteru odróżniającego, ale podnosił, że znak zyskał go później. W 2017 r. izba odwoławcza EUIPO podtrzymała decyzję izby unieważnień, uznając przedstawione dowody za niewystarczające. Firma wniosła więc skargę do Sądu Unii Europejskiej. Ten zauważył, że zarejestrowany znak nie stanowi wzoru, lecz jest zwykłym znakiem graficznym. Ponadto wskazał, że nie można brać pod uwagę postaci znaku odbiegających zasadniczo od jego kluczowych cech, jak np. układ kolorów czy równa szerokość pasków. Szczególnie że często, jak wskazano na licznych przedstawionych przez spółkę zdjęciach, Adidas stosował kolorystykę odwrotną od zgłoszonej, tzn. białe paski na czarnym tle. Sąd przyznał ponadto rację EUIPO, który w decyzji unieważniającej stwierdził, że firma nie udowodniła, iż znak ten zyskał charakter odróżniający na całym obszarze Unii, a nawet że był używany w całej Wspólnocie. Przedstawione przez firmę dowody dotyczyły bowiem tylko pięciu państw. 

orzecznictwo

Orzeczenie Sądu Unii Europejskiej z 19 czerwca 2019 r., sygn. akt T-307/17. www.serwisy.gazetaprawna.pl/orzeczenia