statystyki

Czas pracy w 2020: Tak długo pracowaliśmy ostatnio 10 lat temu

autor: Łukasz Prasołek08.12.2019, 12:00; Aktualizacja: 08.12.2019, 12:14
smartwatch, praca

Wymiar czasu pracy, określany także jako nominał czy nominalny czas pracy, to liczba godzin, którą pracownik powinien przepracować w skali przyjętego przez pracodawcę okresu rozliczeniowego. Zależy on więc realnie od długości okresu rozliczeniowego, a nie ustala się go dla poszczególnych miesięcy kalendarzowych.źródło: ShutterStock

To, że czas pracy w nadchodzącym roku będzie najdłuższy od dekady, nie wynika wcale z faktu, że 2020 r. będzie przestępny, ale z układu kalendarza. Najdłużej, bo aż 184 godziny, popracujemy w lipcu. W pozostałych 11 miesiącach wymiary będą się wahały od 160 do 176 godzin – jak widać będą one zrównoważone i nie będzie żadnego krótkiego miesiąca pracy. Aż dwa święta przypadną w sobotę i trzeba będzie wyznaczyć w zamian dodatkowy dzień wolny od pracy.

Wymiar czasu pracy, określany także jako nominał czy nominalny czas pracy, to liczba godzin, którą pracownik powinien przepracować w skali przyjętego przez pracodawcę okresu rozliczeniowego. Zależy on więc realnie od długości okresu rozliczeniowego, a nie ustala się go dla poszczególnych miesięcy kalendarzowych. Dłuższy okres rozliczeniowy oznacza zatem oderwanie wymiaru od liczby godzin do przepracowania w danym miesiącu, co pozwala na planowanie nierównomiernych rozkładów czasu pracy. I choć wymiar czasu pracy obliczamy co do zasady dla okresów rozliczeniowych, a nie dla poszczególnych miesięcy, to w praktyce suma wymiarów miesięcznych musi dawać taki sam wynik, jak wymiar ustalony np. dla trzymiesięcznego okresu rozliczeniowego. W taki sposób można więc szybko sprawdzić, czy nie doszło do popełnienia błędu w wyliczeniach przy dłuższych okresach rozliczeniowych.

W art. 130 kodeksu pracy (dalej: k.p.) ustalono algorytm obliczania wymiaru czasu pracy dla pracowników zatrudnionych na pełen etat, co oznacza, że zawsze najpierw ustalamy wymiar dla całego etatu w danym okresie rozliczeniowym, a dopiero potem obniżamy go proporcjonalnie dla osób zatrudnionych w niepełnym wymiarze czasu pracy. I tak wymiar czasu pracy jest pochodną dwóch wielkości: normy tygodniowej i dobowej czasu pracy. Podstawowe ich długości wynoszą 40 i 8 godzin, ale różnice dotyczą pracowników niepełnosprawnych oraz zatrudnionych w podmiotach leczniczych, w przypadku których mogą obowiązywać krótsze normy czasu pracy.

Obliczanie wymiaru

Obliczając wymiar czasu pracy obowiązujący pracownika w ramach przyjętego okresu rozliczeniowego (art. 130 par. 1 k.p.):

  • ustalamy liczbę pełnych tygodni okresu rozliczeniowego (liczonych jako siedem dni od pierwszego dnia w okresie, a nie kalendarzowych) i mnożymy ją przez tygodniową normę czasu pracy, czyli 40 godzin (ze wskazanymi poniżej wyjątkami dotyczącymi pracowników niepełnosprawnych i podmiotów leczniczych);
  • ustalamy liczbę dni wystających poza pełne tygodnie – czyli pozostałych w przedziale czasu od ich zakończenia do końca okresu rozliczeniowego, lecz bierzemy pod uwagę tylko dni robocze przypadające od poniedziałku do piątku – i mnożymy ją przez normę dobową wynoszącą 8 godzin (lub krótszą obwiązującą danego pracownika);
  • sumujemy obydwa wyniki.

Ze względu na inny układ tygodni i weekendów wymiar czasu pracy będzie się różnić dla poszczególnych okresów rozliczeniowych, co oznacza konieczność jego odrębnego ustalania dla każdego z nich.


Pozostało jeszcze 82% treści

Czytaj wszystkie artykuły na gazetaprawna.pl oraz w e-wydaniu DGP
Zapłać 97,90 zł Kup abonamentna miesiąc
Mam kod promocyjny
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone. Dalsze rozpowszechnianie artykułu tylko za zgodą wydawcy INFOR Biznes. Kup licencję

Polecane

Reklama

Twój komentarz

Zanim dodasz komentarz - zapoznaj się z zasadami komentowania artykułów.

Widzisz naruszenie regulaminu? Zgłoś je!

Dowiedz się więcej

Galerie

Polecane