Skarżący, reprezentujący samorząd wojewódzki, organizuje szkolenia dla dyrektorów i pracowników powiatowych urzędów pracy. Są one finansowane m.in. ze środków Funduszu Pracy. Dotyczą problemów związanych z zarządzaniem, zamówieniami publicznymi oraz realizacją przepisów ustawy o promocji zatrudnienia. Do kosztów szkolenia zalicza się wynajem sali, wynagrodzenie prowadzącego, wyżywienie oraz zakwaterowanie uczestników.

Problem polegał na tym, czy świadczenia, które otrzymują uczestnicy, trzeba opodatkować. Organizator chciał też wiedzieć, czy będzie musiał pobrać zaliczki na PIT. Jego zdaniem świadczenia są zwolnione z podatku. Innego zdania był minister finansów, który w interpretacji uznał je za przychód z innych źródeł. Stwierdził, że skarżący nie musi pobierać zaliczek na PIT, ale powinien wystawić uczestnikom informacje PIT-8C.

Organ uzasadniał, że zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 118 lit. b ustawy o PIT (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 361 z późn. zm.) zwolnione z podatku są nieodpłatne lub częściowo odpłatne świadczenia oraz wartość świadczeń rzeczowych z tytułu szkoleń i przygotowania zawodowego dorosłych – otrzymane na podstawie ustawy z 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. Jednak zdaniem ministra przepisy tej ustawy mają zastosowanie jedynie do obywateli poszukujących i podejmujących pracę, a nie do pracowników urzędu.

WSA ocenił, że minister błędnie ograniczył zakres tego zwolnienia. Oznacza to, że wojewódzkie urzędy pracy nie mają obowiązku ujmowania w PIT-8C wartości tego typu świadczeń przekazywanych uczestnikom szkoleń.

Wyrok jest nieprawomocny.

ORZECZNICTWO

Wyrok WSA w Bydgoszczy z 24 października 2012 r., sygn. akt I SA/Bd 718/12.