statystyki

Wznowienie czy odszkodowanie? Co z frankowiczami, których wyroki zapadły przed orzeczeniem TSUE?

autor: Mateusz Kotowicz12.11.2019, 11:51; Aktualizacja: 12.11.2019, 11:51
Czy wyrok TSUE w sprawie Dziubak jest przesłanką do wzruszenia wcześniejszych orzeczeń?

Czy wyrok TSUE w sprawie Dziubak jest przesłanką do wzruszenia wcześniejszych orzeczeń?źródło: ShutterStock

Czy wyrok TSUE w sprawie Dziubak jest przesłanką do wzruszenia wcześniejszych orzeczeń?

W związku z wydaniem przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej 3 października 2019 r. wyroku w sprawie Dziubak (sygn. akt C 260/18) pojawiają się głosy twierdzące, że podstawę wznowienia postępowania cywilnego stanowi sytuacja, gdy TSUE wskutek pytania prejudycjalnego zadanego w innej sprawie dokonał interpretacji prawa unijnego (na podstawie art. 267 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej) odmiennej od wykładni przyjętej wcześniej za podstawę prawomocnego orzeczenia przez sąd krajowy. Wskazuje się mianowicie, że brak w przepisach kodeksu postępowania cywilnego wyraźnej podstawy do takiego wznowienia oznacza istnienie luki, która „jest nie do pogodzenia z uregulowaniami unijnymi” (zob. wypowiedzi przytaczane w: P. Szymaniak, „Wątpliwości wokół wznowienia postępowania”, DGP nr 206/2019). Wyrażane jest także stanowisko – bynajmniej nie w charakterze postulatu de lege ferenda – zgodnie z którym „skoro orzeczenie TK może doprowadzić do wznowienia, to tak samo powinno być z orzeczeniem TSUE” (zob. wypowiedzi przytaczane w: J. Ojczyk, „Po wyroku TSUE frankowicze mogliby wznawiać sprawy”, www.prawo.pl). Poglądy te nie są trafne.

Powaga rzeczy osądzonej

Przypomnijmy, że tryb wykonania zasady powagi rzeczy osądzonej należy do wewnętrznego porządku prawnego państw członkowskich – na mocy zasady ich autonomii proceduralnej. Tryb ten nie może być mniej korzystny od dotyczącego podobnych sytuacji w prawie krajowym (zasada równoważności) ani nadmiernie utrudniać lub czynić praktycznie niemożliwym wykonywanie uprawnień przyznanych przez prawo unijne (zasada skuteczności, wyrok TSUE z 3 września 2009 r., sygn. akt C 2/08, pkt 24). Dlatego kwestię, czy sprzeczność orzeczenia sądu krajowego z prawem unijnym uzasadnia dopuszczalność wzruszenia tego orzeczenia, można rozważać w dwóch aspektach. Po pierwsze kolizji między prawomocnością orzeczenia sądu krajowego a efektywnością prawa unijnego. Po drugie wymagań, jakie zasada równoważności stawia względem ukształtowania w prawie krajowym podstaw wznowienia postępowania (por. K. Weitz w: System prawa procesowego cywilnego. Środki zaskarżenia, t. III, cz. 2, Warszawa 2013, s. 1399).

Zasada efektywności…


Pozostało jeszcze 76% treści

Czytaj wszystkie artykuły na gazetaprawna.pl oraz w e-wydaniu DGP
Zapłać 97,90 zł Kup abonamentna miesiąc
Mam kod promocyjny
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone. Dalsze rozpowszechnianie artykułu tylko za zgodą wydawcy INFOR Biznes. Kup licencję

Polecane

Reklama

Twój komentarz

Zanim dodasz komentarz - zapoznaj się z zasadami komentowania artykułów.

Widzisz naruszenie regulaminu? Zgłoś je!

Galerie

Polecane