Najistotniejsze zmiany dotyczą leasingu oraz zasad ujmowania w kosztach podatkowych niezapłaconych faktur i rachunków.

Ustawodawca rozszerzył katalog składników majątku, które mogą być przedmiotem leasingu o prawo wieczystego użytkowania gruntów, oraz skrócił okres trwania leasingu operacyjnego dotyczącego nieruchomości z dziesięciu do pięciu lat. Wyjaśniono także wątpliwości dotyczące cesji umowy leasingu. Zgodnie z nowymi przepisami okres umowy leasingu jest zachowany w przypadku zmiany stron (cesja umowy), o ile inne postanowienia umowy nie zmienią się. Nowelizacja reguluje także sytuację, w której po zakończeniu umowy leasingu ten sam składnik majątku oddawany jest w leasing ponownie. W takiej sytuacji nowa suma opłat leasingowych powinna odpowiadać wartości rynkowej przedmiotu leasingu z dnia zawarcia nowej umowy.

W zakresie rozpoznawania kosztów uzyskania przychodu ustawodawca wprowadził dość radykalną zmianę. Polega na obowiązku dokonania korekty kosztów uzyskania przychodów w razie nieuregulowania kwoty wynikającej z faktury lub rachunku w terminie 30 dni od daty upływu terminu płatności. W przypadku gdy termin płatności jest dłuższy niż 60 dni, obowiązek dokonania korekty powstaje, jeżeli kwota nie została uregulowana w ciągu 90 dni od daty jej zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów. Korekty dokonuje się w miesiącu, w którym wystąpił obowiązek jej dokonania, a koszty podatkowe mogą zostać ponownie zwiększone w momencie zapłaty powyższych faktur (rachunków).

Dodatkowo należy mieć na uwadze, że jeżeli w miesiącu, w którym powstaje obowiązek dokonania wspomnianej korekty, podatnik nie ponosi kosztów uzyskania przychodów lub poniesione koszty są niższe od kwoty zmniejszenia, wówczas ma obowiązek zwiększyć przychody podatkowe o kwotę, o którą nie zostały zmniejszone koszty uzyskania przychodów.