statystyki

Kosmiczny odlot z nadtlenkiem wodoru

autor: Maciej Miłosz13.03.2015, 07:19; Aktualizacja: 13.03.2015, 09:25
Wojciech Florczak, Karolina Rokicka i dr Grzegorz Rarata

Wojciech Florczak, Karolina Rokicka i dr Grzegorz Rarataźródło: Dziennik Gazeta Prawna

W bardzo niskim stężeniu jest to woda utleniona. W bardzo wysokim paliwo rakietowe. Naukowcy z Warszawy znaleźli sposób, jak tanio i bezpiecznie otrzymać rakietowy materiał pędny

Być może nie każdy o nim słyszał, ale na pewno każdy się z nim zetknął. Bo nadtlenek wodoru H2O2 w niskim stężeniu, a więc roztworze 3-procentowym, jest popularną wodą utlenioną, której używa się do dezynfekcji skaleczeń. Z kolei roztwór 30-procentowy jest znanym wybielaczem (o handlowej nazwie perhydrol). Jeszcze w latach 90. młodzież używała go do rozjaśniania włosów. W większym stężeniu służył on także do zabijania bakterii w przemyśle spożywczym, a jako rozpraszana mgiełka jest wykorzystywany do zabijania bakterii w salach operacyjnych. Przemysłowo nadtlenek wodoru używany jest w stężeniu do 60 proc., a koszt jednego litra takiej cieczy wynosi 20–30 zł (dla najczystszych typów, bo cena przemysłowego jest i rzędu kilku zł/l, zależnie oczywiście od skali zakupu). W wyższym stężeniu oraz czystości (pod nazwą HTP, czyli High Test Peroxide) ten związek chemiczny w latach 70. był wykorzystywany przez Brytyjczyków jako utleniacz do specjalnego rodzaju nafty będącej paliwem kosmicznym. Bez niego satelity nie mogłyby zostać wyniesione na orbitę – proces spalania nie zachodzi bez tlenu, którego na dużych wysokościach, a zwłaszcza w przestrzeni kosmicznej, po prostu nie ma. Jeszcze wcześniej, w czasie II wojny światowej był wykorzystywany przez Niemców do walki z aliantami. W pociskach rakietowych V2, które spadały na Londyn, nadtlenek wodoru zasilał turbopompę pompującą właściwe paliwo i utleniacz, czyli alkohol etylowy i ciekły tlen. Był też używany jako materiał pędny w niektórych U-botach oraz po wojnie, głównie w USA, do napędu torped. Jednak żadne z tych rozwiązań nie stosowało nadtlenku wodoru w stężeniu 98-procentowym, które uzyskują chemicy z warszawskiego Instytutu Lotnictwa.

A to właśnie stężenie jest w tym wypadku kluczowe. Przykładowo, jeśli wynosi ono 70 proc., to podczas reakcji rozkładu tego związku temperatura przekracza 200 stopni Celsjusza. Przy 90-procentowym roztworze jest to ponad 700 stopni, a przy 98-procentowym nawet 960 stopni Celsjusza. – Nam udało się opracować relatywnie tani i bezpieczny sposób otrzymywania nadtlenku wodoru klasy HTP o maksymalnym stężeniu i czystości: 98 proc. Może on służyć jako jednoskładnikowy materiał pędny dla satelitów kosmicznych lub jako utleniacz w przypadku wykorzystania innego rodzaju paliwa – wyjaśnia dr Grzegorz Rarata, który wraz z Pawłem Surmaczem (do czerwca bierze udział w projekcie badawczym w USA) i Wojciechem Florczukiem stworzyli wynalazek. W olbrzymim uproszczeniu można powiedzieć, że z dwóch litrów 60-procentowego nadtlenku wodoru po odparowaniu, ponownym skropleniu i specjalnym oczyszczeniu otrzymuje się około litra nadtlenku 98-procentowego. – Jest to przezroczysta ciecz, która z wyglądu zupełnie przypomina wodę. Ale jest od niej znacznie cięższa, bo litr nadtlenku wodoru 98% waży ponad 1,4 kg w temperaturze 15 stopni Celsjusza – mówi Karolina Rokicka, która pracując przy projekcie od dwóch lat, wynalazek jeszcze usprawniła.


Pozostało 58% tekstu

Prenumerata wydania cyfrowego

Dziennika Gazety Prawnej
9,80 zł
cena za dwa dostępy
na pierwszy miesiąc,
kolejny miesiąc tylko 79 zł
Oferta autoodnawialna
KUPUJĘ

Pojedyncze wydanie cyfrowe

Dziennika Gazety Prawnej
4,92 zł
Płać:
KUPUJĘ
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone. Dalsze rozpowszechnianie artykułu tylko za zgodą wydawcy INFOR Biznes. Kup licencję

Polecane

Reklama

Twój komentarz

Zanim dodasz komentarz - zapoznaj się z zasadami komentowania artykułów.

Widzisz naruszenie regulaminu? Zgłoś je!

Redakcja poleca

Galerie

Polecane