Depresja nie wyłącza zdolności do czynności prawnych

W sprawie powód domagał się unieważnienia umowy, na podstawie której jego ojciec przekazywał gospodarstwo rolne bratu powoda. Skarżący twierdził, że ojciec nie był w stanie samodzielnie kierować swoim zachowaniem ze względu na chorobę psychiczną. Mężczyzna dwukrotnie trafiał bowiem do szpitala psychiatrycznego z powodu ciężkich epizodów depresyjnych. Były one w dużej mierze związane z nałożeniem wysokich kar w związku z prowadzeniem działalności gospodarczej i wypadkiem 11-letniego syna, który wpadł pod maszynę rolniczą i odniósł liczne obrażenia.

Pomiędzy hospitalizacjami ojciec sporządził u notariusza akt notarialny, w którym zapisał gospodarstwo rolne tylko jednemu z synów. Stracił na tym powód, któremu ojciec wypowiedział wówczas umowę dzierżawy.

Sąd zadecydował o oddaleniu powództwa, stwierdzając, że nie było podstawy do uznania nieważności czynności prawnej. Przypomniał, że zgodnie z art. 82 kodeksu cywilnego nieważne jest oświadczenie woli złożone przez osobę, która znajdowała się w stanie wyłączającym świadome albo swobodne powzięcie decyzji. Mowa tu o chorobie psychicznej, niedorozwoju umysłowym albo zaburzeniu psychicznym związanym z innymi czynnikami. Sąd zwrócił uwagę, że wyłączenie możliwości podjęcia decyzji to pojęcie jasno wskazujące na całkowitą utratę możliwości prawidłowego postrzegania świata.

W ocenie sądu nawet ciężkie epizody depresji nie muszą jednak oznaczać, że do takiego wyłączenia doszło. Postawa pozwanego również na to nie wskazywała – podczas zdalnej rozprawy mimo trudności związanych z połączeniem online nie miał on żadnych problemów z formułowaniem rzeczowych i komunikatywnych wypowiedzi.

Sąd zauważył także, że powództwa nie można uwzględnić w sytuacji, gdy powód ma oczywisty, osobisty interes w unieważnieniu umowy przekazania nieruchomości.

Wyrok jest nieprawomocny. 

orzecznictwo

Wyrok Sądu Okręgowego w Słupsku z 9 grudnia 2020 r., sygn. akt I C 912/19. www.serwisy.gazetaprawna.pl/orzeczenia