Do działek budowlanych oraz do budynków i urządzeń z nimi związanych należy zapewnić dojście i dojazd umożliwiający dostęp do drogi publicznej. Jakie warunki muszą zostać spełnione?
Zgodnie z wydanym na podstawie art. 7 ust 2 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, Rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. 2002 nr 75 poz. 690, dalej jako: ,,Rozporządzenie”) umożliwiający dostęp do drogi publicznej, odpowiednie do przeznaczenia i sposobu ich użytkowania oraz wymagań dotyczących ochrony przeciwpożarowej, określonych w przepisach odrębnych, przy czym (§ 14 ust. 1).
Samo pojęcie ,,jezdni” użyte w niniejszym przepisie było poddane w orzecznictwie wielokrotnie analizie. Dla przykładu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w wyroku z dnia
29 października 2008 r. (sygn. akt II SA/Kr 646/08) wskazał, iż użyte w ust. 1 § 14 pojęcie "jezdni" odnosi się do każdego pasa, po którym ma odbywać się dojazd, a w konsekwencji – że minimalnym wymaganiem dla takiego pasa jest szerokość 3 m.
Nie do przyjęcia zdaniem Sądu jest pogląd, wg. którego owo pojęcie "jezdni" w każdym przypadku miałoby oznaczać część drogi, o jakiej mowa w przepisach o ruchu drogowym. Stosownie zaś do ust. 2 tego przepisu dopuszcza się zastosowanie dojścia i dojazdu do działek budowlanych w postaci ciągu pieszo-jezdnego, pod warunkiem że ma on szerokość nie mniejszą niż 5 metrów, umożliwiającą ruch pieszy oraz ruch i postój pojazdów.
Ponadto z ust. 3 wynika, że do budynku i urządzeń z nim związanych, wymagających dojazdów, Analiza przepisu pozwala zatem przyjąć, że generalna zasada dotycząca szerokości dojazdu do działki budowlanej została ustalona w ust. 1 zgodnie z którym jezdnia musi mieć nie mniej niż 3 metry szerokości. Pozostałe dwa ustępy wprowadzają zatem wyjątki od ww. zasady wskazując, że dojazd może zapewnić również ciąg pieszo-jezdny o szerokości nie mniejszej niż 5 metrów albo dojście o szerokości nie mniejszej niż 4,5 m.
Samo pojęcie ciągu pieszo-jezdnego nie zostało zdefiniowane, niemniej w praktyce pod tym pojęciem rozumie się drogę bądź obszar, na którym nie ma wyodrębnionego chodnika i gdzie dopuszczalny jest zarówno ruch pieszych, jak i ruch pojazdów. Należy jednak pamiętać, że gminy określają samodzielnie uchwałą plany zagospodarowania przestrzennego danego terenu, a w nich szczegółowo wskazują szerokość chodników i dróg dojazdowych na danym terenie, jak również odległości od tej drogi w jakiej mogą znajdować się budynki.
Zwracam również uwagę na treść art. 9 ust. 1 , przewidującego możliwość odstępstw od wskazanych wymogów technicznych, ale tylko w przypadkach szczególnie uzasadnionych. Zgody na odstępstwo, po uzyskaniu upoważnienia ministra, który ustanowił przepisy techniczno-budowlane, udziela albo odmawia udzielenia, w drodze postanowienia, organ administracji architektoniczno-budowlanej, przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę albo decyzji o zmianie pozwolenia na budowę. Od rozstrzygnięcia tego przysługuje odwołanie do organu wyższej instancji.
Daria Pośpiech-Przeor, radca prawny, Dyrektor Działu Prawnego w ECDP Group
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.
Wpisz adres e-mail wybranej osoby, a my wyślemy jej bezpłatny dostęp do tego artykułu