Na miejscu wynajęty samochód nie wymaga kilometrówki

W przypadku gdy przedsiębiorca używa na potrzeby firmowe samochodu, który nie stanowi środka trwałego, może zaliczać ponoszone koszty eksploatacyjne do limitu tzw. kilometrówki (czyli do limitu wynikającego z pomnożenia liczby kilometrów faktycznego przebiegu pojazdu dla potrzeb przedsiębiorcy i stawki za jeden kilometr określonej w przepisach – obecnie jest to 0,5214 zł w przypadku samochodów do 900 cm3 oraz 0,8358 zł w przypadku samochodów od 900 cm3; przedsiębiorca jest obowiązany w tym celu prowadzić ewidencję przebiegu pojazdu). Ograniczenie to nie powinno jednak mieć zastosowania w przypadku opłaty za wynajęcie auta, na co wskazał Naczelny Sąd Administracyjny. Czynsz najmu samochodów nie mieści się bowiem w pojęciu kosztów eksploatacyjnych pojazdu, dla których do rozliczenia w kosztach podatkowych konieczne jest prowadzenie kilometrówki (wyrok NSA z 16 marca 2012 r., sygn. akt II FSK 2030/10). Oznacza to, że wydatki poniesione na wypożyczenie samochodu przedsiębiorca może rozliczyć w pełnej wysokości, nie stosując do nich tzw. kilometrówki (o ile oczywiście wydatek taki mieści się w podstawowej definicji kosztu podatkowego).

W powołanym orzeczeniu sąd zgodził się ze stanowiskiem WSA, zgodnie z którym „najem samochodu jest czynnością cywilnoprawną poprzedzającą używanie samochodu i jej zawarcie rodzi obowiązek zapłacenia czynszu. W wyniku umowy najmu najemca nabywa uprawnienie do używania przedmiotu najmu. (…) koszt czynszu stanowiącego wynagrodzenie za prawo do korzystania z samochodów jest kategorią odrębną od kosztów eksploatacji, które są związane z faktycznym używaniem samochodu.” – Wyrok WSA w Warszawie z 5 lutego 2010 r., sygn. akt III SA/Wa 1502/09

Koszty wyżywienia ograniczone

O ile wydatki poniesione na nocleg przedsiębiorca może także rozliczyć w wysokości faktycznie poniesionej i udokumentowanej, to sytuacja wygląda inaczej jeżeli chodzi o wydatki na wyżywienie. W tym przypadku istnieją ograniczenia – możliwe jest rozliczenie kosztów do wysokości diet przysługujących pracownikowi będącemu w podróży służbowej, dotyczy to również samego przedsiębiorcy.

Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wartości diet z tytułu podróży służbowych osób prowadzących działalność gospodarczą i osób z nimi współpracujących – w części przekraczającej wysokość diet przysługujących pracownikom, określoną w odrębnych przepisach (ar. 23 ust. 1 pkt 52 ustawy o PIT).

Na chwilę obecną przysługuje dieta na pokrycie zwiększonych kosztów wyżywienia w czasie krajowej podróży służbowej w wysokości 23 zł za każdą dobę (w przypadku podróży krajowych, trwających nie dłużej niż 1 dobę przysługuje połowa diety w przypadku delegacji trwającej od 8 do 12 godzin). Wysokość diety za dobę podróży zagranicznej przysługuje w wysokości obowiązującej dla poszczególnych państw (np. w przypadku podróży do Włoch – 42 EUR, do Hiszpanii 48 EUR, do Indii 42 USD).

Uwaga! Ministerstwo Pracy i Polityki Społecznej opracowało projekt rozporządzenia, który podwyższa wysokość diet za podróż krajową do 30 zł za dobę. Projekt ma wejść w życie 1 stycznia 2013 r.

Katarzyna Rola-Stężycka, Tax Care