Kredyty

Trybunał Sprawiedliwości UE odpowiedział na pytania w sprawie Dziubakowie kontra Raiffeisen, ale nie rozstrzygnął spraw wszystkich frankowiczów. O konkretnych skutkach finansowych dla banków i dla ich klientów trudno więc w tej chwili mówić. Prezesi banków do tej pory konsekwentnie powtarzali, że nie da się wiarygodnie ocenić ryzyka prawnego dla ich portfeli kredytowych. I wczorajsze orzeczenie tego raczej nie zmienia. Potrzeba będzie sporej liczby prawomocnych rozstrzygnięć, żeby banki mogły to ryzyko wycenić. A więc i wyliczyć, jakie rezerwy trzeba będzie zawiązywać.

Dzisiaj Trybunał Sprawiedliwości UE wyda orzeczenie w sprawie C-260/18 Dziubak, czyli pierwszej polskiej sprawie dotyczącej kredytu hipotecznego waloryzowanego do franka szwajcarskiego (postępowanie zainicjowane przez Sąd Okręgowy w Warszawie). Oczekiwania wobec tego orzeczenia (zwłaszcza kredytobiorców) są znaczne.

TSUE w swoim orzeczeniu oceni skutki eliminacji klauzul umownych oraz możliwość ich zastępowania innymi przepisami. Umowy kredytów frankowych posiadają jednak szereg innych wad, które w naszej ocenie, są na tyle istotne, że mogą prowadzić do ich nieważności.

Teza głoszona przez banki, że gospodarka straci 60 mld zł na odwalutowaniu toksycznych kredytów jest nieprawdziwa. To tylko i wyłącznie zagraniczni akcjonariusze banków utracą przyszłe, niezrealizowane i bardzo wysokie zyski. Konsumenci wplątani w toksyczne kredyty odzyskają wolne środki – zarówno te już nadpłacone do banków, jak i te, których nie będą musieli zapłacić w przyszłości. To napędzi popyt konsumpcyjny, na czym zyska cała gospodarka.