Przedsiębiorcy, którzy wprowadzają na polski rynek jakiekolwiek urządzenia elektryczne lub elektroniczne mają szereg obowiązków wynikających z ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym (Dz. U. nr 180, poz. 1495 z poźn. zm.). Zgodnie z tymi regulacjami są oni definiowani jako wprowadzający takie urządzenia na rynek. Wprowadzeniem jest wydanie towaru przez producenta z magazynu, a w przypadku importera przywóz takiego sprzętu do Polski.

Wprowadzający muszą organizować system zbiórki, odzysku i recyklingu starych pralek, lodówek, telewizorów czy komputerów. Obowiązki te mogą realizować samodzielnie lub za pośrednictwem organizacji odzysku zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego.

Rejestracja w GIOŚ

Zanim firma zacznie wprowadzać na polski rynek telewizory, pralki czy komputery musi wpisać się do rejestru prowadzonego w Główny Inspektoracie Ochrony Środowiska. We wniosku o wpis trzeba podać nazwę przedsiębiorstwa i jego adres oraz numery NIP i REGON, jeżeli firma je posiada. Trzeba także określić jaki sprzęt ma zamiar będzie wprowadzany do obrotu. Należy zatem podać odpowiednią grupę przypisaną do danego sprzętu, jej numer i rodzaj urządzeń – są one podane w załączniku do ustawy o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym.

Trzeba także podać informację o umowie zawartej z organizacją odzysku, o ile przedsiębiorca zdecydował się na powierzenie swoich obowiązków takiemu podmiotowi. Ponadto kopię takiej umowy także trzeba dołączyć do wniosku o wpis. W przypadku firm, które wprowadzają sprzęt AGD i nie mają umowy z organizacją odzysku konieczne jest poinformowanie o masie sprzętu, który będzie wprowadzany.

Nadanym numerem rejestrowym firmy muszą się posługiwać na wszystkich dokumentach związanych urządzeniami elektrycznymi.

Jeżeli przedsiębiorca nie podpisze umowy z żadną organizacją odzysku, to ma obowiązek złożenia zabezpieczenia finansowego na dany rok kalendarzowy w którym ma nastąpić zabranie odpowiedniej ilości zużytego sprzętu. Może ono mieć formę depozytu wpłacanego na odrębny rachunek bankowy Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej lub umowy ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej za niewykonanie obowiązku zbierania, przetwarzania, odzysku, w tym recyklingu, unieszkodliwiania zużytego sprzętu oraz złożenia polisy lub innego dokumentu potwierdzającego zawarcie tej umowy do NFOŚiGW. Zabezpieczenie może być też w postaci gwarancji bankowej.

Raporty z działalności

Firmy wprowadzające sprzęt elektryczny i elektroniczny muszą informować Główny Inspektorat Ochrony Środowiska o masie zebranych zużytych urządzeń oraz o masie nowego sprzętu wprowadzonego na rynek. Informację o tym należy przekazywać raz na pół roku.

Do dnia 31 lipca trzeba przedstawić w GIOŚ raport o ilości i masie sprzętu wprowadzonego do obrotu w okresie od 1 stycznia do 30 czerwca danego roku. Natomiast do 15 marca należy przedstawić taką sama informację za okres od od 1 lipca do 31 grudnia.

Dokładnie w takich samych terminach firmy muszą poinformować GIOŚ o tym ile starych urządzeń zebrały. Tak więc do 31 lipca firmy muszą poinformować jaką masę zużytych urządzeń zebrały w pierwszym półroczu danego roku, a za drugie półrocze dane mają przekazać do 15 marca następnego roku. Ponadto do 15 marca po roku, w którym nastąpiło zebranie trzeba przedstawić sprawozdanie o osiągniętych poziomach zbierania, odzysku i recyklingu zużytego sprzętu.

Odzysk i recykling

Przedsiębiorcy muszą zapewnić odpowiednie poziomy odzysku i recyklingu zebranego zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego. W przypadku dużych urządzeń AGD i np. automatów do wydawania napoi trzeba zagwarantować odzysk na poziomie 80 proc. i recykling na poziomie 75 proc. masy zużytego sprzętu.

Nieco niższe wymagania mają postawione producenci i importerzy komputerów, telefonów czy komputerów. W ich przypadku poziom odzysku zużytego sprzętu wynosi 75 proc., a recyklingu – 65 proc..

Wprowadzający urządzenia małogabarytowe AGD np. żelazka, odkurzacze, mają zapewnić odzysk w 70 proc. masy zużytego sprzętu oraz recykling na poziomie 50 proc.. Takie same wymagania mają producenci wiertarek, pił, zabawek elektrycznych czy sprzętu oświetleniowego. Jednak w przypadku zużytych gazowych lamp wyładowczych, recykling materiałów i substancji pochodzących ze zużytych lamp tego typu powinien wynieść 80 proc..