Przepisy wyróżniają bezwzględne i ogólne tytuły ubezpieczenia społecznego (ustawa z 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, t.j. Dz.U. z 2009 r. nr 205, poz. 1585 z późn. zm.). Różnią się one między sobą tym, że w przypadku tytułu bezwzględnego nigdy nie dojdzie do zwolnienia z obowiązku ubezpieczenia, a w przypadku ogólnego istnieje taka możliwość (ubezpieczenie może mieć ewentualnie charakter dobrowolny). Tytułem bezwzględnym jest m.in. pozostawanie w stosunku pracy, natomiast tytułem ogólnym m.in. wykonywanie pracy na podstawie umowy-zlecenia.

W przypadku zatrudnienia na podstawie kilku umów-zleceń, tytuł ubezpieczenia określa się zgodnie z zasadą pierwszeństwa, tj. z uwzględnieniem, która umowa została zawarta wcześniej. W konsekwencji pierwsza z nich stanowi tytuł do objęcia obowiązkowym ubezpieczeniem emerytalnym i rentowym oraz dobrowolnym chorobowym. Natomiast każda kolejna umowa-zlecenie będzie tytułem do dobrowolnego ubezpieczenia emerytalnego i rentowego, ale – co ważne – nie będzie już stanowić tytułu do dobrowolnego ubezpieczenia chorobowego. Wynika to wyraźnie z brzmienia przepisu art. 11 ust. 2 ustawy.

Ubezpieczony ma jednak oczywiście możliwość wyboru pierwszego tytułu do ubezpieczenia. Jeżeli na podstawie kolejnej umowy otrzyma wyższe wynagrodzenie, może zdeklarować, że to ona będzie stanowić pierwszy tytuł.

Należy jeszcze pamiętać o ograniczeniach dotyczących maksymalnej wysokości podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia chorobowe dla osób, które podlegają mu dobrowolnie. Podstawa wymiaru nie może przekraczać 250 proc. przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w poprzednim kwartale. Takie ograniczenie nie istnieje w przypadku stosunku pracy.

Podsumowując, w omawianej sytuacji nie ma znaczenia, na podstawie ilu umów-zleceń wykonuje się pracę, ponieważ tylko z jednej z nich jest możliwe opłacanie składki chorobowej.