Od 22 lutego 2016 r. okres zatrudnienia na podstawie umowy o pracę na czas określony, a także łączny okres zatrudnienia na podstawie takich umów zawieranych między tymi samymi stronami stosunku pracy, nie będzie mógł przekraczać 33 miesięcy, a łączna liczba tych umów nie może przekraczać trzech. Jednocześnie zgodnie z przepisami przejściowymi (art. 14 ust. 4 ustawy z 25 czerwca 2015 r. o zmianie ustawy – Kodeks pracy oraz niektórych innych ustawy, Dz.U. poz. 1220) w przypadku umów o pracę na czas określony, trwających od 22 lutego 2016 r., wlicza się okres zatrudnienia na podstawie umowy o pracę na czas określony przypadający od dnia wejścia w życie zmian.

Termin 33 miesięcy należy więc liczyć od 22 lutego 2016 r. (z tym dniem włącznie). Ponieważ przepisy przejściowe nie precyzują w sposób bardziej szczegółowy sposobu liczenia limitu, należy odwołać się do przepisów k.c., regulujących zasady obliczania terminów (art. 112 k.c. w zw. z art. 300 k.p.). Zgodnie z nimi termin oznaczony w miesiącach kończy się z upływem dnia, który nazwą lub datą odpowiada początkowemu dniowi terminu, a gdyby takiego dnia w ostatnim miesiącu nie było – w ostatnim dniu tego miesiąca. W przypadku 33 miesięcy liczonych od 22 lutego 2016 r. wspomniany termin przypadnie na 22 listopada 2018 r. To oznacza, że umowa o pracę powinna ulec przekształceniu z upływem 22 listopada 2018 r. Sposób liczenia terminów określony w art. 112 k.c. nie zawsze ma jednak zastosowanie na gruncie k.p. (wynika to np. z orzeczenia SN, sygn. akt I PKN 47/96). SN wskazał, że związane jest to w szczególności z wprowadzeniem ustawowych okresów wypowiedzenia umów (chęcią uniknięcia sytuacji, gdy zwyczajowe terminy rozpoczęcia zatrudnienia i jego zakończenia będą się pokrywać). W związku z powyższym bezpieczniejszym wariantem jest uznanie, że upływ 33-miesięcznego terminu następuje 21 listopada 2018 r., a tym samym z upływem tego dnia następuje przekształcenie umowy terminowej w stałą.