statystyki

Jak rozliczyć w deklaracji PIT dochody z pracy za granicą

autor: Tomasz Wojciechowski29.01.2013, 07:12; Aktualizacja: 29.01.2013, 08:08
  • Wyślij
  • Drukuj
Mapa Europy i zaznaczona na niej Polska

Mapa Europy i zaznaczona na niej Polskaźródło: ShutterStock

Osoby, które przebywały w naszym kraju ponad 183 dni w ciągu roku lub mają tu swoje centrum interesów życiowych, rozliczają się z polskim fiskusem. Osoba, która jest polskim rezydentem, wszystkie swoje dochody – zarówno krajowe, jak i zagraniczne – deklaruje na formularzu PIT-36 wraz z załącznikiem PIT-ZG.



Podstawowe znaczenie dla ustalenia, czy zagraniczne zarobki trzeba będzie deklarować wobec polskiego fiskusa, ma określenie, jakiemu obowiązkowi podatkowemu podlega się w Polsce. Jak tłumaczy Joanna Narkiewicz-Tarłowska, doradca w PwC, w tym przypadku liczy się tzw. rezydencja podatkowa, czyli miejsce zamieszkania dla celów podatkowych.

Określenie rezydencji

Polskimi rezydentami są osoby, które mają na terytorium RP centrum interesów osobistych lub gospodarczych (np. rodzinę, mieszkanie) lub przebywały w naszym kraju dłużej niż 183 dni w roku podatkowym. Jeśli ktoś spełnia choć jeden z powyższych warunków, powinien deklarować w Polsce krajowe i zagraniczne dochody.

W przeciwnym razie – gdy warunki uznania za osobę mieszkającą w Polsce nie są spełnione – podlega się ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu i rozlicza w Polsce wyłącznie polskie dochody. Nie trzeba wówczas deklarować wobec polskiego fiskusa dochodów zagranicznych.

Sprawa jest bardziej skomplikowana, jeśli np. ktoś ma w Polsce najbliższą rodzinę, ale zarabia na stałe za granicą i przebywa tam – dajmy na to – ok. 300 dni w roku. Polska skarbówka traktuje go jako osobę mieszkającą w Polsce, ponieważ spełnia przynajmniej jedno z kryteriów – ma tu swoje centrum interesów życiowych. Jednak także zagraniczny fiskus może taką osobę uznać za swojego rezydenta.

W razie wątpliwości – gdyby przypadek danego podatnika był uznawany za rezydencję zarówno przez polskie, jak i np. brytyjskie przepisy krajowe – zastosowanie znajduje wzajemna umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania między państwami. Na jej podstawie można przedstawić w polskim urzędzie skarbowym tzw. certyfikat rezydencji wydany przez administrację podatkową innego kraju.

Obliczenie podatku

Osoba, która jest polskim rezydentem, wszystkie swoje dochody – zarówno krajowe, jak i zagraniczne – deklaruje na formularzu PIT-36 wraz z załącznikiem PIT-ZG. Zagraniczne zarobki przelicza na złote według średniego kursu NBP z dnia poprzedzającego dzień uzyskania przychodu. Joanna Narkiewicz-Tarłowska zaznacza, że podatnik powinien mieć wszelkie dokumenty potwierdzające wysokość uzyskanych dochodów, np. zagraniczne paski płacowe, zagraniczny odpowiednik PIT-11 od pracodawcy czy zagraniczne zeznanie podatkowe.

Wykazanie polskiemu fiskusowi dochodów zagranicznych nie znaczy, że zapłacimy od nich także w Polsce podatek. Sprawy te regulują konkretne umowy międzypaństwowe o unikaniu podwójnego opodatkowania. Jak wyjaśnia ekspert z PwC, można w nich spotkać dwa rozwiązania:

● metoda wyłączenia z progresją – dochód z pracy wykonywanej w drugim kraju i tam opodatkowany zgodnie z miejscowym prawem, jest zwolniony od opodatkowania w Polsce. Uwzględnia się go jednak dla potrzeb ustalenia stopy procentowej, która zostanie zastosowana do opodatkowania pozostałej części dochodu danej osoby, uzyskanego już w Polsce. Należy zsumować dochody polskie i zagraniczne, obliczyć od nich podatek według polskiej skali podatkowej, a następnie podzielić go przez sumę dochodów i pomnożyć przez 100. W ten sposób uzyskamy stopę procentową (np. 22 proc.), według której obliczamy należny podatek już tylko od polskiego dochodu.

● metoda odliczenia proporcjonalnego – podatek uiszczony w innym państwie zostaje odliczony od podatku polskiego, obliczonego od całości dochodów – w takiej proporcji, w jakiej zagraniczny dochód pozostaje w stosunku do całości dochodu danego podatnika.

Metodę wyłączenia z progresją przewiduje większość umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, jakie Polska zawarła z krajami UE. Natomiast metodę odliczenia proporcjonalnego stosuje się np. przy rozliczaniu dochodów z Belgii, USA, Rosji.

W przypadku pracy w kraju, z którym nie mamy umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, także nie jesteśmy skazani na podwójną daninę (np. kiedy mieszkamy w Polsce, a za granicą pracowaliśmy przez dwa miesiące). Mamy bowiem możliwość zastosowania metody odliczenia proporcjonalnego, przewidzianej w polskiej ustawie o PIT (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 361 z późn. zm.).




  • Wyślij
  • Drukuj
Źródło:Dziennik Gazeta Prawna
czytaj więcej w e-DGPczytaj więcej w e-DGP

Uwaga, Twój komentarz może pojawić się z opóźnieniem do 10 minut.

Twój komentarz

Zanim dodasz komentarz - zapoznaj się z zasadami komentowania artykułów.

Widzisz naruszenie regulaminu? Zgłoś je!

Dowiedz się więcej

Poradniki

Galerie